نگــــــــار پـــورجــــــــــواد
متخصص تبلیغات کلیکی، ایکامرس ترکینگ و …
من تا کنون تجربه نصب و راه اندازی 10 ها پراپرتی آنالیتیکس 4 برای بیزینسهای مختلف با شرایط متنوع را داشتهام. بیزینسهایی که همگی با موفقیت و به راحتی از اطلاعات آنالیتیکس یونیورسال خود بک آپ گرفته و به آنالیتیکس 4 مهاجرت کردهاند. بیزینسهایی که من تجربه همکاری با آنها را داشتهام، در زمینههای مختلف از جمله پزشکی، حسابداری، مهاجرت و… فعالیت داشتهاند. درواقع من نصب و راه اندازی آنالیتیکس بیزینسهای متنوعی را داشتهام؛ بنابراین چالشهای جدیدی وجود ندارد که من قبل از این با آنها روبهرو نشده باشم.
نگــــــــار پـــورجــــــــــواد
متخصص تبلیغات کلیکی، ایکامرس ترکینگ و …

Analytics 4

آموزش بیگ کوئری
با توجه به اینکه هزینه Google BigQuery کاملا بر اساس میزان مصرف شما محاسبه میشود، در هنگام برآورد هزینهها، عمدتا فقط سه جنبه اصلی در مورد ذخیره سازی دادههای BigQuery خود باید در نظر بگیرید: ذخیره سازی داده (Storage Data)، ذخیره سازی بلندمدت داده (Long Term Storage Data) و پردازش کوئری (Query Data Usage). صفحه رسمی هزینه بیگ کوئری شامل جزئیات و اطلاعات مفید بسیار بیشتری است که حتما باید آن را بررسی کنید، در این راهنما به طور خلاصه هر یک از این سه عنصر قیمت گذاری را برای برآورد هزینه های ماهانه خود بررسی خواهیم کرد.
برای خرید دوره 9 ساعته آموزش بیگ کوئری، روی لینک کلیک کنید و فرم موجود را تکمیل کنید. در سریع ترین زمان ممکن به شما تماس میگیرم 🙂
تاثیر هزینه ذخیره سازی بر قیمت استفاده از BigQuery
هزینههای ذخیره سازی معمولا به صورت ماهانه برای دادههایی که در جداول یا پارتیشنهای BigQuery ذخیره شدهاند و فعال هستند، محاسبه میشود. منظور از دادههای فعال، دادههایی است که در 90 روز گذشته تغییر کردهاند. اگر در 90 روز گذشته هیچ تغییری در جداول یا پارتیشنهای BigQuery خود ایجاد نکردهاید، میتوانید با کاهش 50 درصدی هزینه ها، همچنان داده های خود را در انبار داده بیگ کوئری داشته باشید.
هنگام استفاده از API های ذخیره سازی BigQuery، بسته به حجم دادههای ورودی ممکن است نیاز به پرداخت هزینه باشد. در این صورت هزینه هر 200 مگابایت داده ورودی که با موفقیت در بیگ کوئری ذخیره می شود، 0.01 دلار است.
تاثیر هزینه کوئری بر قیمت هزینه استفاده از بیگ کوئری
در حالت قیمت گذاری بر اساس میزان مصرف (On-Demand Pricing)، هزینه بر اساس حجم داده پردازش شده کوئریهایتان محاسبه میشود. برای کوئریهای ناموفق یا کوئریهایی که از حافظه کش بارگذاری شدهاند، هزینه پرداخت نمیکنید. علاوه بر این، اولین 1 ترابایت داده کوئری پردازش شده در هر ماه رایگان است. همچنین، قیمتها بر اساس منطقه جغرافیایی که هنگام ساخت پروژه در بیگ کوئری تعیین کرده اید، متفاوت است.
به عنوان مثال، انتخاب بمبئی (asia-south1) به عنوان مکان ذخیره سازی 0.023 دلار به ازای هر گیگابایت هزینه از شما دریافت میکند، در حالی که با انتخاب ایالات متحده (چند منطقه ای) (ایالات متحده) یا اتحادیه اروپا (چند منطقه) (اروپا) 0.02 دلار به ازای هر گیگابایت باید هزینه پرداخت کنید.
در حالت قیمت گذاری با نرخ ثابت (Flat-Rate Pricing)، بدون توجه به حجم داده پردازش شده توسط کوئریهایتان، هزینه ثابتی را پرداخت میکنید. این گزینه قیمتی برای مشتریانی ایدهآل است که به هزینه ماهانه قابل پیش بینی با بودجه مشخص نیاز دارند. برای بهره مندی از قیمت گذاری با نرخ ثابت، باید اسلاتهای BigQuery را خریداری کنید که در ادامه به بررسی آن خواهیم پرداخت.
هزینه ذخیره سازی داده در بیگ کوئری چقدر است؟
هزینه ذخیره سازی به فضایی که برای نگهداری اطلاعات خود در BigQuery نیاز دارید اشاره دارد. شما برای هر دو نوع ذخیره سازی فعال و بلندمدت هزینه پرداخت می کنید.
ذخیره سازی فعال: هر جدول یا پارتیشنی از یک جدول که در 90 روز گذشته به روز شده باشد، ذخیره سازی فعال در نظر گرفته می شود. در حال حاضر، BigQuery برای ذخیره سازی فعال، هزینه ماهانه ثابتی معادل 0.02 دلار به ازای هر گیبی بایت در ماه دریافت می کند. هزینه ذخیره سازی فیزیکی فعال نیز 0.04 دلار به ازای هر گیگابایت در ماه است. 10 گیبی بایت اولیه هر ماه رایگان است. بنابراین، اگر یک جدول 200 گیبی بایتی را برای یک ماه نگه داریم، هزینه آن (200 * 0.02) = 4 دلار خواهد بود.
توجه: با احتساب 10 گیگابایت رایگان هر ماه، کاربر با 4 دلار مجموعا 210 گیگابایت دریافت خواهد کرد.
برای مثال، ذخیره سازی بلندمدت یک جدول 200 گیبی بایتی برای یک ماه (200 * 0.01) = 2 دلار هزینه خواهد داشت. اگر جدول به روز شود، به ذخیره سازی فعال تبدیل می شود و دوره 90 روزه مجددا از ابتدا شروع می شود.
ذخیره سازی بلندمدت: هر جدول یا پارتیشنی از یک جدول که در 90 روز گذشته به روز نشده باشد، ذخیره سازی بلندمدت در نظر گرفته می شود. پس از 90 روز، قیمت داده های ذخیره سازی 50 درصد کاهش می یابد. هزینه ذخیره سازی منطقی بلندمدت 0.01 دلار به ازای هر گیگابایت در ماه است. هزینه ذخیره سازی فیزیکی بلندمدت، بیشتر بوده و 0.02 دلار به ازای هر گیگابایت در ماه است. 10 گیگابایت اولیه هر ماه رایگان است.برای مثال، ذخیره سازی بلندمدت یک جدول 200 گیبی بایتی برای یک ماه (200 * 0.01) = 2 دلار هزینه خواهد داشت. اگر جدول به روز شود، به ذخیره سازی فعال تبدیل می شود و دوره 90 روزه مجددا از ابتدا شروع می شود.
برای مثال، ذخیره سازی بلندمدت یک جدول 200 گیبی بایتی برای یک ماه (200 * 0.01) = 2 دلار هزینه خواهد داشت. اگر جدول به روز شود، به ذخیره سازی فعال تبدیل می شود و دوره 90 روزه مجددا از ابتدا شروع می شود.
1 گیبی بایت (gibibyte) معادل 1.1 گیگابایت (gigabyte)
عملکرد، پایداری داده و دسترسی در هر دو نوع ذخیره سازی فعال و بلندمدت یکسان است.
هزینه BigQuery به ازای هر ۱ ترابایت
حجم دادههای ذخیره شده و دادههای پردازش شده توسط کوئریهای شما بر حسب گیبیبایت (GiB) اندازهگیری میشود. اگر هزینه هر گیگابایت فضای ذخیرهسازی ۰.۰۲ دلار باشد و ۱ ترابایت تقریباً معادل ۱,۰۰۰ گیگابایت (۹۳۱.۳۲۳) باشد، در این صورت هزینه ۱ ترابایت ۲۰ دلار خواهد بود.
برای محاسبه هزینه ۵ ترابایت، به سادگی مقدار داده را در ۱۰۰۰ (برای تبدیل به گیبیبایت) ضرب میکنیم، سپس حاصل را در ۰.۰۲ دلار به ازای هر گیگابایت ضرب میکنیم.
۵ ترابایت * ۱۰۰۰ = ۵,۰۰۰ گیبیبایت
۵,۰۰۰ گیبیبایت * ۰.۰۲ دلار = ۱۰۰ دلار
حجم ذخیره سازی أنواع داده در بیگ کوئری
همانطور که گفته شد، هزینه بر اساس میزان داده ای که در BigQuery قرار می دهید محاسبه می شود. برای تعیین حجم کل داده های خود، باید بدانید که حجم أنواع داده ای که در بیگ کوئری ذخیره می شود، داده چقدر است..در ادامه حجم انواع داده های موجود در BigQuery آورده شده است:
| نوع داده | اندازه |
| INT64 | 8 بایت |
| FLOAT | 8 بایت |
| NUMERIC | 16 بایت |
| Bool | 1 بایت |
| STRING | 2 بایت |
| Date | 8 بایت |
| Datetime | 8 بایت |
| Time | 8 بایت |
| Timestamp | 8 بایت |
| Interval | 16 بایت |
جدول هزینه ذخیره داده به ازای هر 1 گیگابایت در بیگ کوئری
| نوع ذخیره سازی | قیمت | سطح رایگان |
| ذخیره سازی منطقی فعال | 0.02 دلار به ازای هر گیگابایت | 10 گیگابایت اول هر ماه رایگان است |
| ذخیره سازی فیزیکی فعال | 0.04 دلار به ازای هر گیگابایت | 10 گیگابایت اول هر ماه رایگان است |
| ذخیره سازی منطقی بلندمدت | 0.01 دلار به ازای هر گیگابایت | 10 گیگابایت اول هر ماه رایگان است |
| ذخیره سازی فیزیکی بلندمدت | 0.02 دلار به ازای هر گیگابایت | 10 گیگابایت اول هر ماه رایگان است |
تحلیل ساختار قیمت گذاری کوئری در Google BigQuery
در BigQuery، از قیمت گذاری تحلیلی برای محاسبه هزینه اجرای کوئریها (شامل کوئریهای SQL، توابع تعریفشده توسط کاربر و اسکریپتها) و همچنین قیمت گذاری ذخیرهسازی برای محاسبه هزینه ذخیره دادههایی که در BigQuery بارگذاری میکنید، استفاده میشود.
BigQuery دو مدل قیمتگذاری مجزا برای انتخاب کاربران هنگام اجرای کوئری ارائه میدهد. این مدل های قیمتی به شرح زیر هستند:
قیمت گذاری بر اساس تقاضا (On-demand pricing)
در قیمتگذاری بر اساس تقاضا، شما بر اساس اندازه هر کوئری و تعداد بایتهایی که توسط هر کوئری مدیریت میشود، هزینه پرداخت میکنید. در صورت عدم اجرای کوئری، هیچ هزینهای از شما دریافت نمیشود. برای تمام کاربران، اولین ترابایت داده کوئری پردازش شده در هر ماه رایگان ارایه میشود.
قیمت گذاری با نرخ ثابت (Flat-rate pricing)
با رویکرد قیمتگذاری با نرخ ثابت، صرف نظر از حجم دادههایی که کوئریهای شما اشغال میکنند، هزینه ثابتی را پرداخت میکنید. این بهترین انتخاب قیمت گذاری برای کاربرانی است که یک هزینه ماهانه ثابت را در محدودیت هزینه تعیین شده میخواهند. دسترسی کاربران به قیمت گذاری با نرخ ثابت با خرید اسلاتهای BigQuery، که اساسا CPUهای مجازی مورد استفاده BigQuery برای اجرای کوئریهای SQL هستند، امکان پذیر است. ظرفیت اسلات اختصاصی که خریداری میکنید، میزان قدرت پردازش اختصاصیافته برای تمام کوئریهای شما در هر زمان خاص را تعیین میکند، نه برای هر کوئری به صورت جداگانه. اگر درخواستهای شما از ظرفیت اختصاصی شما فراتر رود، BigQuery واحدهای کاری را به صف انتظار میفرستد و منتظر میشود تا اسلاتها در دسترس قرار گیرند.با پیشرفت پردازش کوئری و در دسترس قرار گرفتن اسلاتها، واحدهای کاری صف انتظار به صورت پویا برای اجرا انتخاب میشوند و هیچ هزینه اضافی دریافت نمیشود.
اسلاتها در هر دو قیمت گذاری بر اساس تقاضا و با نرخ ثابت استفاده میشوند، اما رویکرد با نرخ ثابت کنترل خاصی بر اسلاتها و ظرفیت تجزیه و تحلیل به شما ارائه میدهد. به عنوان مثال، در قیمت گذاری با نرخ ثابت، میتوانید انتخاب کنید که اسلاتها را برای موارد زیر رزرو کنید:
- ۶۰ ثانیه: اسلاتهای انعطافپذیر
- ماهانه: ۳۰ روز
- سالانه: ۳۶۵ روز
شما همیشه میتوانید این دو مدل را برای برآورده کردن نیازهای خاص خود ترکیب کنید. با قیمت گذاری بر اساس تقاضا، هزینه آنچه مصرف میکنید را پرداخت میکنید، در حالی که با قیمت گذاری با نرخ ثابت، در ازای یک برنامه بلندمدت، ظرفیت تضمین شدهای را با هزینه کمتری دریافت میکنید.
چه عواملی بر هزینه ذخیره داده در بیگ کوئری تاثیر میگذارند؟
هنگام استفاده از BigQuery با GA4، سه نوع هزینه اصلی وجود دارد که ممکن است متحمل شوید: ذخیره سازی، محاسبات و دریافت داده. این ابزار محاسبه بر ارائه تخمین هزینه ذخیره سازی به شما تمرکز دارد، که جزء کلیدی هزینه کلی BigQuery شما خواهد بود.
هزینه ای که برای ذخیره سازی پرداخت می کنید به میزان داده، مدت زمان ذخیره سازی و مکان ذخیره سازی بستگی دارد. 10 گیگابایت اول ذخیره شده در هر ماه رایگان است، بنابراین بسیاری از سایت های کوچک ممکن است اصلاً هزینه ای پرداخت نکنند.
برای مناطق ایالات متحده (ایالات متحده) و اروپا (اتحادیه اروپا) هر گونه داده ای بالاتر از 10 گیگابایت برای هر گیگابایت در ماه برای ذخیره سازی فعال (هر جدولی که در 90 روز گذشته اصلاح شده است) 0.02 دلار یا برای ذخیره سازی بلندمدت (هر جدولی که برای بیش از 90 روز اصلاح نشده است) 0.01 دلار در ماه محاسبه می شود. ممکن است سایر مناطق قیمت گذاری کمی متفاوتی داشته باشند، به عنوان مثال برای منطقه لندن (اروپا-غرب2) قیمت 0.023 دلار در هر گیگابایت در ماه برای فعال و 0.016 دلار در هر گیگابایت در ماه برای ذخیره سازی بلندمدت است. برای مشاهده قیمت فعلی هر منطقه می توانید به اینجا: BigQuery Pricing مراجعه کنید.
میزان داده ای که در BigQuery ذخیره می کنید به تعداد ایونت هایی که توسط پراپرتی GA4 شما جمع آوری می شود و میزان داده ای که با آن ایونت ها جمع آوری می شود بستگی دارد. اگر با هر ایونت پارامترهای زیادی ارسال میکنید یا ایونت های ایکامرسی را با تعداد زیادی آیتم در هر رویداد جمعآوری میکنید، جداول شما بسیار بزرگتر از سایتی خواهند بود که فقط تنظیمات پیاده سازی آنالیتیکس 4 را انجام داده است.
گوگل تخمین می زند که 1 گیگابایت تقریباً معادل 600 هزار رویداد است، اما در بین پراپرتی های مختلف، این رقم از 800 هزار تا 1.6 میلیون متغیر است.
چگونه با استفاده از ماشین حساب هزینه BigQuery، هزینههای خود را برآورد کنیم؟
قیمتگذاری بر اساس تقاضا (On-demand Pricing)
- به صفحه اصلی کنسول BigQuery خود بروید.
- هنگام وارد کردن یک کوئری، اعتبارسنج کوئری (علامت تیک سبز) آن را تأیید میکند و تخمین میزند که چند بایت پردازش کند.

همانطور که در تصویر مشاهده میکنید، این کوئری برای اجرا تقریباً 10.07 MB فضا برای پردازش نیاز دارد.
- گام بعدی دسترسی به ماشین حساب قیمتگذاری GCP است. BigQuery را به عنوان محصول خود و قیمتگذاری بر اساس تقاضا را به عنوان روش قیمتگذاری خود انتخاب کنید. فرم موجود در صفحه را با تمام اطلاعات لازم، همانطور که در تصویر نشان داده شده است، تکمیل کنید.

اگر هنوز ۱ ترابایت رایگان ماهانه خود را تمام نکرده باشید، هزینه اجرای کوئری صفر است. با این حال، اگر نیاز دارید این کوئری را هر روز برای ماه آینده اجرا کنید؛ قطعا مقدار پردازش رایگان هر ماه را رد خواهید کرد و باید هزینه پرداخت کنید. برای محاسبه این هزینه باید مقدار مورد نیاز برای پردازش کوئری را در 30 ضرب کنید.
چگونه هزینه ذخیره سازی و اجرای کوئری در BigQuery را برآورد کنیم؟
برای محاسبه هزینه ذخیره سازی و اجرای کوئری در BigQuery، ابتدا باید اطلاعات لازم برای تخمین هزینه ها را جمع آوری کنیم:
- تعداد کاربران (Number of Users)
- تعداد کوئری در روز (Number of Queries)
- میانگین حجم دیتای مصرفی (Average Data Usage)
به عنوان مثال، فرض کنید 10 کاربر در روز از دیتایی که از آنالیتیکس به بیگ کوئری انتقال داده شده است، استفاده میکنند. به طوری که هر کاربر روزانه پنج کوئری با میانگین مصرف داده 2 گیگابایت برای هر کوئری اجرا می کند. ما هزینه را بر اساس ماه (فرض می کنیم 30 روز) محاسبه می کنیم.
با استفاده از این پارامترها، می توانیم با یک محاسبه ساده، هزینه ماهانه متوسط خود را با BigQuery تخمین بزنیم.
کل حجم کوئری دیتا در ماه:
10 کاربر در روز * 5 کوئری در روز * 2 گیگابایت در کوئری * 30 روز = 3000 گیگابایت = 3 ترابایت
محاسبه هزینه ذخیره سازی BigQuery:
در زمان نگارش این متن، هزینه ذخیره سازی برای 1 ترابایت داده حدود 20 دلار است (قیمت دقیق بستگی به منطقه انتخابی شما دارد). بنابراین، برای به دست آوردن هزینه ذخیره سازی در هر ماه، به سادگی 3 ترابایت را در 20 دلار ضرب می کنیم.
3 ترابایت * 20 دلار در هر ترابایت = 60 دلار
محاسبه هزینه اجرای کوئری بر اساس میزان مصرف (On-Demand):
با استفاده از همان داده های کوئری، قیمت پردازش 1 ترابایت داده 5 دلار است. بنابراین، برای به دست آوردن هزینه اجرای کوئری بر اساس میزان مصرف در هر ماه، به سادگی 3 ترابایت را در 5 دلار ضرب می کنیم.
3 ترابایت * 5 دلار در هر ترابایت = 15 دلار
این قیمت ممکن است کاهش یابد، به شرطی که از 1 ترابایت فضای ذخیره سازی رایگان ماهانه خود استفاده نکرده باشید.
هزینه پردازش 1 ترابایت داده در BigQuery چقدر است؟
برای قیمت گذاری بر اساس میزان مصرف (On-Demand)، هزینه پردازش 1 ترابایت داده 6.25 دلار است.
هزینه اجرای یک کوئری 12 گیگابایتی در BigQuery چقدر است؟
12 گیگابایت تقریباً معادل 0.01288 ترابایت است. از آنجایی که هزینه پردازش 1 ترابایت 6.25 دلار است، هزینه اجرای یک کوئری 12 گیگابایتی به شرح زیر محاسبه می شود:
6.25 دلار در هر ترابایت * 0.01288 ترابایت = 0.08 دلار
هزینه اجرای یک کوئری 100 گیگابایتی در BigQuery چقدر است؟
100 گیگابایت تقریباً معادل 0.107 ترابایت است. برای محاسبه هزینه اجرای یک کوئری 100 گیگابایتی، محاسبه زیر را انجام می دهیم:
6.25 دلار در هر ترابایت * 0.107 ترابایت = 0.66 دلار
آیا استفاده از ویوها (Views) در BigQuery هزینه اضافی دارد؟
خیر. جداول مجازی (Virtual Tables) با استفاده از کوئری های SQL به عنوان ویو تعریف می شوند. به همان روشی که می توانید روی یک کوئری بزنید، می توانید همین کار را با ویوها نیز انجام دهید. ویوها ممکن است فقط داده هایی را از جداول و فیلدهایی ارائه دهند که توسط کاربر هنگام اجرای کوئری درخواست می شود. بنابراین افزودن یا حذف یک ویو هیچ هزینه ای ندارد.
بهینه سازی هزینه BigQuery
به عنوان یک متخصص پرفورمنس مارکتینگ، بهینه سازی هزینه در BigQuery اهمیت زیادی دارد. فرقی نمی کند که داده های خود را از طریق آنالیتیکس 4 یا از Google Sheets وارد BigQuery کنید، رعایت برخی نکات برای بهینه سازی هزینه در BigQuery ضروری است. این موارد عبارتند از:
- *استفاده بهینه از عبارت SELECT : در کوئری های خود از عبارت
SELECT *کمتر استفاده کنید و فقط اطلاعات مورد نیاز خود را درخواست نمایید. - استفاده از قابلیت پیش نمایش BigQuery: هنگامی که می خواهید نمونه کوچکی از داده های خود را ببینید، به جای اجرای یک کوئری برای مشاهده بخش کوچکی از داده ها، از قابلیت پیش نمایش BigQuery استفاده کنید.
- بررسی هزینه ها قبل از اجرا: قبل از اجرای هر کوئری یا فعالیت ذخیره سازی، با استفاده از ابزار محاسبه گر قیمت GCP (Google Cloud Platform Price Calculator)، هزینه های مرتبط را بررسی کنید.
- تقسیم کوئری به بخش های کوچکتر: اگر قصد دارید روی یک مجموعه داده بزرگ پرس و جو انجام دهید، کوئری خود را به بخش های کوچکتر تقسیم کنید. اجرای تک تک کوئری های کوچکتر بهتر است. این کار باعث کاهش حجم داده هایی که باید خوانده شوند و در نتیجه صرفه جویی در هزینه می شود.
گوگل ادز یکی از ابزارهای تبلیغاتی محبوب است که توسط بیزینسهای کوچک تا بزرگ برای تبلیغ محصولات و خدمات استفاده می شود. اما گوگل ادز نمی تواند اطلاعات زیادی در مورد کمپین های تبلیغاتی شما ارائه دهد. بنابراین، شما باید داده های خود را از گوگل ادز به بیگ کوئری، یک انبار داده ابری کاملا مدیریت شده و نسبتا کم هزینه، منتقل کنید. با انتقال داده های خود از گوگل ادز به بیگ کوئری، می توانید چندین تحلیل داده انجام دهید تا اطلاعات مفید دوره ای یا زمان واقعی برای بهینه سازی کمپین های خود بدست اورید. در این راهنما، ما به قدم فرآیند انتقال داده های گوگل ادز به بیگ کوئری را با استفاده از چند روش ساده بررسی خواهیم کرد.
مقدمهای بر گوگل ادز
گوگل ادز یکی از پلتفرمهای تبلیغات آنلاین پرکاربرد است که به شما امکان میدهد تا خدمات و محصولات خود را تبلیغ کنید. این پلتفرم گزینههای متنوعی برای هدفگیری مخاطبان دارد تا آگهیهای محصول یا خدمات توسط مخاطبین مرتبط در زمان درست مشاهده شوند. شما میتوانید از گوگل ادز برای نمایش تبلیغات از طریق تصاویر، تماس تلفنی، متن و ویدئو، بسته به کمپین تبلیغاتی و هدف خود استفاده کنید. برای بهبود عملکرد، گوگل ادز از قابلیت تبلیغات ریسپانسیو و از دستگاههای مختلف مانند دسکتاپ، موبایل، تلویزیون و غیره پشتیبانی میکنند.
علاوه بر این، گوگل ادز ابزارهای جامع تحلیلی و گزارشدهی ارائه میدهد که اطلاعات مفیدی در مورد عملکرد کمپینهای تبلیغاتی در اختیارتان قرار میدهد. برای سنجش اثربخشی کمپینهای تبلیغاتی خود، میتوانید معیارهایی مانند دسترسی، نرخ کلیکها (CTR)، نرخ تبدیل و بازگشت سرمایه (ROI) را ردیابی کنید. همچنین این فرصت را در اختیار شما قرار میدهد که با دقت بودجه خود را کنترل کنید و حداکثر بودجه روزانه یا ماهانه را برای مدیریت موثر هزینههای تبلیغاتی خود تعیین کنید.
مقدمهای بر بیگ کوئری
گوگل بیگ کوئری، یک انبار دادههای بدون سرور و پلتفرم تحلیلی است که توسط گوگل کلود ارائه میشود. بیگ کوئری به عنوان یک انبار دادههای آماده، امکان ذخیرهسازی و استخراج گزارش های کاربردی از مجموعه دادههای بزرگ (بیگ دیتا) را برای بیزینس های مختلف در هر مقیاسی فراهم میآورد. برای مدیریت و تحلیل دادهها، بیگ کوئری از زبان SQL پشتیبانی میکند که این امر برای طیف وسیعی از متخصصان، فرآیند کار را بدون درز میکند.
علاوه بر این، به عنوان بخشی از گوگل کلود، بیگ کوئری به راحتی با سایر خدمات گوگل کلود مانند گوگل کلود استوریج، گوگل شیتس و گوگل دیتا استودیو یکپارچه میشود. این یکپارچگی، جذب سریع دادهها، ذخیرهسازی و تجسم آنها را فراهم میکند و یک اکوسیستم تحلیلی جامع را ارائه میدهد.
بیگ کوئری همچنین با پشتیبانی از تحلیل دادههای زمان واقعی از طریق جذب دادههای جاری، به شما کمک میکند تا بینشهای لحظهای را به دست آورید و تصمیمات مبتنی بر داده را به سرعت اتخاذ کنید.
روش های اتصال گوگل ادز به بیگ کوئری
روشهای متنوعی برای ادغام دادههای گوگل ادز با بیگ کوئری گوگل وجود دارد. در ادامه برخی از رایجترین روشهای استفاده شده برای انتقال دادهها از گوگل ادز به بیگ کوئری را به شما عزیزان آموزش میدهیم.
- روش ۱: بارگذاری دستی دادهها از گوگل ادز به بیگ کوئری با استفاده از فایلهای CSV . این روش شامل استخراج دادهها از گوگل ادز به صورت فایل CSV و سپس بارگذاری آنها در بیگ کوئری است. این فرآیند میتواند به صورت دستی انجام شود و یک روش مستقیم برای اتصال گوگل ادز به بیگ کوئری است.
- روش ۲: بارگذاری دادهها از گوگل ادز به بیگ کوئری با استفاده از سرویس انتقال داده بیگ کوئری. سرویس انتقال داده بیگ کوئری گوگل امکان اتوماتیک کردن فرآیند انتقال دادهها را فراهم میآورد. این روش به کاربران اجازه میدهد تا دادهها را به صورت خودکار و بدون دخالت دستی از گوگل ادز به بیگ کوئری منتقل کنند.
بارگذاری دستی دادهها از گوگل ادز به بیگ کوئری با استفاده از فایلهای CSV
اگر به دنبال روشی فوری برای انتقال دادهها از گوگل ادز به بیگ کوئری هستید، استفاده از فایلهای CSV گزینه مناسبی است. تنها کاری که لازم است انجام دهید، خروجی گرفتن از دادههای گوگل ادز به صورت فایلهای CSV و سپس بارگذاری این فایلها در بیگ کوئری است.
مرحله 1: وارد حساب گوگل ادز خود شوید و از گزارش تبلیغات یا کمپینی که میخواهید تحلیل کنید، خروجی بگیرید. میتوانید این گزارش را با تنظیم بخشها، فیلدها، تاریخ و زمانی که میخواهید در فایل CSV خود خروجی بگیرید، سفارشی سازی کنید.
مرحله 2: پس از انتخاب گزارش مورد نظر، روی دکمه دانلود واقع در سمت راست صفحه کلیک کنید. یک پنجره بازشو ظاهر میشود، فرمت فایل را به عنوان CSV برای دانلود فایل انتخاب کنید.
مرحله 3: حالا، فایل CSV شما آماده بارگذاری در انبار دادههای بیگ کوئری است. پیش از بارگذاری دادهها در بیگ کوئری، مطمئن شوید که یک دیتاست بیگ کوئری برای ذخیره دادههای خود دارید. سپس، میتوانید دادههای CSV را در یک جدول بیگ کوئری جدید بارگذاری کنید.
هر چند این روند به طور کلی ساده است، اما با محدودیتهای تاخیر و آسیبپذیری به خطاها همراه است.
بارگذاری گوگل ادز به بیگ کوئری با استفاده از سرویس انتقال دادههای بیگ کوئری
روش دیگر برای انتقال اطلاعات گوگل ادز به بیگ کوئری، استفاده از سرویس انتقال دادههای بیگ کوئری است. این سرویس به طور خودکار زمانبندی، بارگذاری، و مدیریت دادههای مورد نیاز از گوگل ادز به جداول بیگ کوئری شما را به طور منظم انجام میدهد. قبل از انتقال گوگل ادز به بیگ کوئری، اطمینان حاصل کنید که دارای دسترسی های زیر هستید:
- دسترسی ادمین در بیگ کوئری.
- دسترسی حداقل read در حساب گوگل ادز.
- فعال کردن سرویس انتقال دادههای بیگ کوئری.
شما میتوانید اطلاعات گوگل ادز را به بیگ کوئری با استفاده از سرویس انتقال دادهها به چهار روش منتقل کنید:
- کنسول گوگل کلود
- ابزار خط فرمان bq
- API سرویس انتقال دادهها
- زبان برنامهنویسی جاوا
در این روش، ما از کنسول گوگل کلود برای انتقال دادهها از گوگل ادز به بیگ کوئری استفاده خواهیم کرد.
گام 1: وارد پلتفرم گوگل کلود شوید و صفحه بیگ کوئری را باز کنید.

گام 2: روی گزینه انتقال دادهها در سمت چپ پنل کلیک کنید.

گام 3: حالا روی گزینه Creat a Transfer کلیک کنید.

به صفحه ایجاد انتقال هدایت خواهید شد. در بخش نوع سورس، گوگل ادز را جستجو کنید.

گام 4: در بخش Transfer config name، نام منحصر به فردی برای این انتقال داده وارد کنید. سپس، در بخش گزینههای برنامهریزی، میتوانید زمانبندی انتقال خود را با انتخاب فرکانس و زمان شروع انتقال مشخص کنید.
الف) میتوانید فرکانس به روز شدن اطلاعات را تعیین کنید. میتوانید گزینههای روزانه (پیشفرض)، هفتگی، ماهانه، سفارشی، یا درخواستی را از جعبه کشویی تکرار انتخاب کنید.
ب) در گزینه دوم، میتوانید حالت هم اکنون شروع کنید تا یا روی گزینه شروع در زمان تعیین شده برای شروع فرآیند انتقال داده از گوگل ادز به بیگ کوئری کلیک کنید تا انتقال دادههای خود را زمانبندی کنید.

گام 5: در بخش Destination settings، دیتاست مورد نظر برای ذخیره دادههای گوگل ادز خود را ایجاد کنید یا انتخاب کنید.

گام 6: در بخش Data source details، کاستومر آیدی حساب گوگل ادز را وارد کنید.

گام 7: به طور پیشفرض، Refresh window به مدت 7 روز تنظیم شده است تا دادههای 7 روز گذشته را در هر انتقال وارد بیگ کوئری و بهروزرسانی کند. با این حال، میتوانید این مقدار را به 30 روز تغییر دهید.

گام 8: گزینههای اطلاعرسانی ایمیل را فعال کنید تا هر زمان که روند انتقال با مشکل رو به رو شود، اطلاعیه ایمیل دریافت کنید.

گام 9: روی دکمه ذخیره کلیک کنید.
نتیجهگیری
انتقال دادهها از گوگل ادز به بیگ کوئری به شما امکان انجام تحلیلهای پیشرفته از طریق ماشین لرنینگ و ابزارهای قدرتمند تصویرسازی را فراهم میکند. تمامی روشهایی که در این راهنما پوشش داده شدهاند، میتوانند به طور موثری دادههای گوگل ادز را با بیگ کوئری ادغام کرده و به شما کمک کنند تا تحلیل بهتری برای بهینهسازی کمپین تبلیغاتی خود انجام دهید.
در یکی از به روز رسانی های مربوط به اتصال بیگ کوئری به آنالیتیکس ۴، بخشی به اسم user data به آنالیتیکس ۴ در قسمت اتصال به بیگ کوئری اضافه شد. همانطور که در توضیحات این بخش نوشته شده است، با انتخاب این گزینه، به اطلاعات مرتبط با کاربر در بیگ کوئری به صورت خام دسترسی خواهید داشت. این اطلاعات از طریق جدول هایی به اسم pseudonymous_users_( number of days) و users_(number of days) در بیگ کوئری در دسترس هستند. برای آشنایی بیشتر با این جداول در بیگ کوئری در ادامه این مطلب همراه من باشید.
جدول pseudonymous_users در داده های آنالیتیکس ۴ در بیگ کوئری چیست؟
اگر قبل از این آنالیتیکس ۴ را به بیگ کوئری وصل کرده باشید، حتما میدانید که بعد از اتصال این دو ابزار به یک دیگر، اطلاعات مربوط به هر یک از ایونت های انجام شده توسط کاربر در سایت یا اپلیکیشن در بیگ کوئری از طریق جدولی به اسم events_ یا events_intraday_ در اختیار شما قرار داده می شود. احتمالا این سوال برای شما مطرح می شود که تفاوت این جدول ها با جداول events چیست؟
به طور کلی میتوان گفت که مزیت استفاده از جدول های نسبت به جدول های …، دسترسی به اطلاعات بیشتری از کاربران است. درواقع در این جدول ها شما به اطلاعاتی همچون audience ، prediction data، موقعیت جغرافیایی، دیوایس و … دسترسی دارید که در جدول های مربوط به ایونت در دسترس نیست.
همانطور که در اسکیمای جداول در بیگ کوئری میتوانید مشاهده کنید، میتوانید مشاهده کنید که کاربران سایت به کدام یک از سگمنت هایی که در آنالیتیکس ۴ ساخته اید، تعلق دارند. در نتیجه میتوانید از این اطلاعات برای استفاده در ابزارهایی به غیر از ابزارهای گوگل برای ری تارگتینگ استفاده کنید.
| نام فیلد | نوع داده | توضیحات |
| audiences | RECORD | اطلاعات audience |
| audiences.id | INTEGER | آیدی audience |
| audiences.name | STRING | اسم audience |
| audiences.membership_start_timestamp_micros | INTEGER | زمانی که کاربر برای اولین بار در این audience قرار گرفت (بر حسب میکروثانیه) |
| audiences.membership_expiry_timestamp_micros | INTEGER | زمانی که عضویت کاربر در این گروه مخاطبی منقضی میشود (برحسب میکروثانیه). |
| audience.npa | BOOLEAN | درست یا نادرست بر اساس تنظیمات NPA شما برای ایونت و custom dimensions یوزر اسکوپ |
| نام فیلد | نوع داده | توضیحات |
| predictions | RECORD | اطلاعات پیش بینی |
| predictions.in_app_purchase_score_7d | DOUBLE | احتمال اینکه کاربری که در 28 روز گذشته فعال بوده است، یک رویداد in_app_purchase را طی 7 روز آینده انجام دهد |
| predictions.purchase_score_7d | DOUBLE | احتمال اینکه کاربری که در 28 روز گذشته فعال بوده است، یک ایونت خرید را طی 7 روز آینده انجام دهد. |
| predictions.churn_score_7d | DOUBLE | احتمال اینکه کاربری که در ۷ روز گذشته در اپلیکیشن یا سایت شما فعال بوده است، در ۷ روز آینده فعال نخواهد بود. |
| predictions.revenue_28d_in_usd | FLOAT | درآمد مورد انتظار (به دلار آمریکا) از همه ایونت های خرید در 28 روز آینده توسط کاربری که در 28 روز گذشته فعال بوده است. |
جدول pseudonymous_users در بیگ کوئری شامل چه اطلاعاتی می شود؟
در این جدول اطلاعات تمام کاربران سایت شما که یوزر آیدی ندارند، وجود دارد. اطلاعات این جدول هر زمان که اطلاعات مربوط به کاربران تغییر کند، به روز می شود.
به خاطر داشته باشید که اطلاعات این جدول در بیگ کوئری، تنها یک بار در روز به روز می شود و امکان ارسال اطلاعات به صورت لایو یا استریم وجود ندارد.
pseudonymous_users_( number of days) به معنای اطلاعات تمام کاربرانی است که درواقع شبه یوزر هستند و توسط سایت شما یوزر آیدی به آنها اختصاص داده نشده است. عدد داخل پرانتز، به تعداد روزهایی که اطلاعات از آنالیتیکس ۴ به بیگ کوئری انتقال پیدا کرده است، اشاره دارد.
- در این جدول، هر ردیف به یک user_pseudo_id اختصاص دارد.
- زمانی که یکی از مقادیر فلیدهای جدول تغییر کند، اطلاعات جدول به روز می شود.
- اطلاعات کاربرانی که با قوانین کوکی اعلام موافقت نکرده اند، در این جدول در دسترس نیست.
- فیلد user_id در جدول pseudonymous_users_ در دسترس نیست.
- در هر ردیف یک timestamp است که به آخرین زمانی که کاربر اکتیو بوده است، اشاره دارد.
منظور از شبه یوزر چیست؟
زمانی که کاربر برای اولین بار وارد سایت شما می شود، آنالیتیکس برای ردیابی کاربر، یک آیدی منحصر به فرد به ان اختصاص می دهد. تا زمانی که کاربر کوکی خود را پاک نکند و تا یک مدت زمان مشخص، آنالیتیکس کاربر را از طریق همین کلاینت آیدی، شناسایی و ردیابی می کند.
در حال حاضر آنالیتیکس ۴ برای شناسایی کاربر از روش های زیر استفاده می کند:
- User ID: در صورتی که یک سایت قابلیت ثبت نام یا لاگین داشته باشد، میتوان به کاربری که داخل سایت ثبت نام میکند، یک آیدی منحصر به فرد اختصاص داد و این آی دی را برای آنالیتیکس ۴ ارسال کرد. این روش، بهترین و شاید دقیق ترین روش ردیابی کاربران است. اما با توجه به اینکه تمام سایتها قابلیت لاگین ندارند، برای همه قابل استفاده نیست.
- Google Signals: در صورتی که کاربر در دیوایس های مختلف وارد اکانت گوگل خود شده باشد، آنالیتیکس میتواند از این طریق کاربر را شناسایی کرده و اطلاعات مربوط به آن را به صورت یکپارچه در اختیار شما قرار دهد.
- Device ID: اگر آنالیتیکس قادر به استفاده از دو روش قبلی نباشد، از این روش برای شناسایی و ردیابی کاربران استفاده می کند. این روش نسبت به روش های قبلی دقت کمتری دارد چون اگر کاربر از چند دیوایس برای مراجعه به سایت شما استفاده کند، به اشتباه چندین بار شمرده می شود.
جدول users در داده های آنالیتیکس ۴ در بیگ کوئری چیست؟
این جدول حاوی اطلاعات شبه یوزرهایی است که توسط سایت شما یک یوزر آیدی به آنها اختصاص داده شده است.
مهمترین نکاتی که در خصوص این جدول ها باید در نظر داشته باشید، عبارت هستند از:
- در صورتی که سایت شما قابلیت لاگین نداشته باشد یا یوزر ترکینگ انجام نشده باشد، این جدول در بیگ کوئری ایجاد نخواهد شد.
- در صورتی که چک باکس ارسال طالاعات به صورت روزانه را هنگام اتصال آنالیتیکس ۴ به بیگ کوئری نزده باشید، این اطلاعات در بیگ کوئری در دسترس نخواهند بود.
- در صورتی که یک وب سایت اروپایی دارید و کاربر با قوانین کوکی اعلام موافقت نکرده باشد، اما توسط سایت شما دارای یک یوزر آی دی اختصاصی باشد، اطلاعات کاربر در جدول users در دسترس خواهد بود.
چه اطلاعاتی در جدول users_ وجود دارد؟
- در این جدول، هر ردیف به یک user_ id اختصاص دارد.
- زمانی که یکی از مقادیر فلیدهای جدول تغییر کند، اطلاعات جدول به روز می شود.
- اطلاعات کاربرانی که با قوانین کوکی اعلام موافقت نکرده اند، در این جدول در دسترس هست.
- فیلد user_pseudo_id در جدول users_ در دسترس نیست.
- در هر ردیف یک timestamp است که به آخرین زمانی که کاربر اکتیو بوده است، اشاره دارد.
بیگ کوئری از چهار گروه تابع مربوط به تاریخ و زمان DATE، TIME، DATETIME، و TIMESTAMP پشتیبانی می کند. این 4 گروه شامل توابع خاصتری مانند CURRENT_DATETIME، DATE_SUB، EXTRACT، FORMAT_TIME و غیره هستند. این توابع به کاربران اجازه می دهد تا انواع دادههای مربوط به تاریخ و زمان را در BigQuery به راحتی استخراج و ویرایش کنند. به عنوان مثال، با استفاده از این توابع میتوان بخشی از عبارت تاریخ یا زمان را استخراج کرد، یک فاصله زمانی به تاریخ یا زمان اضافه کرد و غیره. با توجه به اینکه تنوع و کارکرد هریک از این توابع متنوع و گاها گیج کننده است، در این مطلب به بررسی توابع مربوط به تاریخ در بیگ کوئری و کاربرد هریک میپردازیم.
انواع دادههای مربوط به تاریخ و زمان در BigQuery
قبل از آنکه به بررسی انواع توابع مربوط به تاریخ و زمان در بیگ کوئری بپردازیم، بهتر است که با انواع داده در بیگ کوئری در رابطه با تاریخ و زمان آشنا شوید:
توابع DATE، TIME، DATETIME، و TIMESTAMP در BigQuery SQL
در زیر جدولی از چهار گروه تابع تاریخ و زمان در BigQuery و همچنین توابع فرعی آنها آورده شده است.
دریافت تاریخ امروز در بیگ کوئری
برای دریافت عبارت تاریخ یا زمان امروز می توانید از تابع CURRENT در BigQuery استفاده کنید. برای استفاده از این تابع، از ساختار زیر استفاده کنید:
CURRENT_DATE()
CURRENT_DATETIME()
CURRENT_TIMESTAMP()
CURRENT_TIME()
مثال زیر نحوه استفاده از تابع CURRENT_DATETIME را برای دریافت تاریخ امروز و زمان حال نشان می دهد.
نحوه تغییر فرمت تاریخ در بیگ کوئری
هنگامی که با دادههای مربوط به تاریخ و زمان سروکار دارید، ممکن است بخواهید فرمتی که داده در آن ظاهر میشود را با استفاده از تابع FORMAT تغییر دهید. به عنوان مثال، بعد از اتصال آنالیتیکس 4 به بیگ کوئری، در بخش اسکیمای جدول آنالیتیکس متوجه میشوید که اطلاعات مربوط به event_date به صورت رشته در بیگ کوئری ذخیره می شوند. با توجه به اینکه خروجی تابع FORMAT از جنس رشته است؛ به راحتی میتوانید از این تابع همراه با ستون event_date استفاده کنید.
برای استفاده از این تابع، از ساختار زیر استفاده کنید:
FORMAT_DATE(format_string, date)
FORMAT_DATETIME(format_string, datetime)
FORMAT_TIMESTAMP(format_string, timestamp,[timezone])
FORMAT_TIME(format_string, time)
در مثال زیر با استفاده از تابع FORMAT، نحوه نمایش تاریخ را تغییر دادهایم:
فرمت رشته “%x” تاریخ را به صورت MM/DD/YY نشان می دهد.
اضافه یا کم کردن تاریخ و زمان در بیگ کوئری
در BigQuery میتوانیم عملیاتی مانند اضافه کردن یک سال به تاریخ، کم کردن یک هفته، اضافه کردن یک ساعت یا دقیقه به یک زمان و غیره را اجرا کنیم.
اضافه کردن به تاریخ یا زمان در بیگ کوئری
برای اضافه کردن به تاریخ و زمان در BigQuery باید از دستورات زیر استفاده کنید:
DATE_ADD(date_expression, INTERVAL int64_expression date_part)
DATETIME_ADD(datetime_expression, INTERVAL int64_expression date_part)
TIMESTAMP_ADD(timestamp_expression, INTERVAL int64_expression date_part)
TIME_ADD(time_expression, INTERVAL int64_expression date_part)
- با استفاده از interval برای بیگ کوئری مشخص میکنیم که قصد داریم دیتای مربوط به تاریخ یا زمان را به چه صورتی تغییر دهیم.
- int64_expression حاوی مقادیری است که از (9,223,372,036,854,775,808- تا 9,223,372,036,854,775,807-) متغیر است.
- به جای بخش date_part میتوانید از یکی از مقادیر DAY، HOUR، MINUTE، SECOND، MILLISECOND، MICROSECOND، WEEK، QUARTER، MONTH و YEAR استفاده کنید.
به عنوان مثال، در کوئری زیر از تابع DATE_ADD برای اضافه کردن یک روز به تاریخ استفاده میکنیم:
کم کردن از تاریخ یا زمان در بیگ کوئری
برای کم کردن از تاریخ و زمان در BigQuery باید از دستورات زیر استفاده کنید:
DATE_SUB(date_expression, INTERVAL int64_expression part)
DATETIME_SUB(datetime_expression, INTERVAL int64_expression part)
TIMESTAMP_SUB(timestamp_expression, INTERVAL int64_expression part)
TIME_SUB(time_expression, INTERVAL int64_expression part)
- با استفاده از interval برای بیگ کوئری مشخص میکنیم که قصد داریم دیتای مربوط به تاریخ یا زمان را به چه صورتی تغییر دهیم.
- int64_expression حاوی مقادیری است که از (9,223,372,036,854,775,808- تا 9,223,372,036,854,775,807-) متغیر است.
- به جای بخش date_part میتوانید از یکی از مقادیر DAY، HOUR، MINUTE، SECOND، MILLISECOND، MICROSECOND، WEEK، QUARTER، MONTH و YEAR استفاده کنید.
به عنوان مثال، در کوئری زیر از تابع DATETIME_SUB برای کم کردن یک روز از تاریخ استفاده میکنیم:
نحوه گروه بندی تاریخ/زمان در BigQuery
هنگام ارزیابی دادههای تاریخ/زمان در BigQuery، میتوانیم دادههای خود را بر اساس بخشهای مختلف تاریخ مانند دقیقه، ساعت، روز، سال، هفته و غیره سازماندهی و گروهبندی کنیم. برای انجام این کار میتوانید از دستورات زیر استفاده کنید:
DATE_TRUNC(date_expression, date_part)
DATETIME_TRUNC(datetime_expression, date_part)
TIMESTAMP_TRUNC(timestamp_expression, date_part)
TIME_TRUNC(time_expression, date_ part)
- به جای بخش date_part میتوانید از یکی از مقادیر DAY، HOUR، MINUTE، SECOND، MILLISECOND، MICROSECOND، WEEK، QUARTER، MONTH، YEAR، DAYOFWEEK، DAYOFYEAR، ISOWEEK و ISOYEAR استفاده کنید.
در مثال زیر از تابع DATE_TRUNC برای برگرداندن اولین روز ماه استفاده میکنیم.
SELECT
DATE_TRUNC(DATE ‘2021-07-25’, MONTH) AS first_day_of_month;
علاوه بر این، به جای استفاده از تابع TRUNC، می توانید از تابع LAST DAY برای بدست آوردن آخرین روز هر date_part استفاده کنید.
LAST_DAY(date_expression, [date_part])
LAST_DAY(datetime_expression, [date_part])
مثال زیر از تابع LAST_DAY برای برگرداندن آخرین روز هفته که از یکشنبه شروع می شود استفاده می کند.
SELECT
LAST_DAY(DATETIME ‘2021-07-10 11:45:00’, WEEK(SUNDAY))
7-last-day
نحوه استخراج بخشی از تاریخ و زمان در بیگ کوئری
میتوانید بخشی از تاریخ را از داده تاریخ خود استخراج کنید، مانند بررسی زمان ورود کاربر یا بررسی آمار کلی ماهانه برای بررسی اینکه کدام ماهها فروش بیشتری دارند. برای اجرای چنین عملیاتی میتوانید از دستورات زیر استفاده کنید:
EXTRACT(part FROM date_expression)
EXTRACT(part FROM datetime_expression)
EXTRACT(part FROM timestamp_expression)
EXTRACT(part FROM time_expression)
- به جای بخش date_part میتوانید از یکی از مقادیر DAY، HOUR، MINUTE، SECOND، MILLISECOND، MICROSECOND، WEEK، QUARTER، MONTH، YEAR، DAYOFWEEK، DAYOFYEAR، ISOWEEK و ISOYEAR استفاده کنید.
مثال زیر از تابع EXTRACT برای برگرداندن مقدار دقیقه استفاده می کند.
SELECT
EXTRACT(MINUTE FROM DATETIME(“2020-12-25 15:30:00”)) as minute;
8-extract
چگونه تفاوت بین دو تاریخ یا زمان را بیگ کوئری محاسبه کنیم؟
برای محاسبه تفاوت بین دو تاریخ، میتوانید از دستورات زیر استفاده کنید:
DATE_DIFF(date_expression_a, date_expression_b, part)
DATETIME_DIFF(datetime_expression_a, datetime_expression_b, part)
TIMESTAMP_DIFF(timestamp_expression_a, timestamp_expression_b, part)
TIME_DIFF(time_expression_a,time_expression_b, part)
در مثال زیر از تابع DATE_DIFF برای محاسبه تفاوت ماه بین دو تاریخ استفاده شده است:
SELECT
DATE “2021-12-15 12:30:10” as first_date,
DATE “2021-07-15 17:45:33” as second_date,
DATE_DIFF(DATE “2021-12-15”,
DATE “2021-07-15”, MONTH) as month_difference;
9-date-diff
نحوه تبدیل انواع دادههای تاریخ و زمان در BigQuery
با تابع CAST میتوانید نوع یک داده را به یک نوع دیگر تبدیل کنیم. نحوه استفاده از تابع CAST به صورت زیر است:
CAST(expression AS datatype)
تبدیل رشته به تاریخ یا زمان
SELECT
CAST(’19:30:12′ AS TIME) AS time
10-cast-string
تبدیل datetime به date
SELECT
CAST(CURRENT_DATETIME() AS DATE);
11-cast-datetime-date
توجه: برای انجام این کار میتوانید از DATE(datetime expression) هم استفاده کنید.
عملگرهای موجود برای مقایسه تاریخ در بیگ کوئری
در BigQuery، گاهی اوقات ممکن است نیاز به مقایسه تاریخ و زمان برای انجام عملیاتی مانند دریافت دادههای هفته قبل یا در محدوده خاصی با استفاده از عملگرهای مختلف مقایسه داشته باشید:
<, <=, >, >=, = , != or <>, [NOT] BETWEEN, [NOT] LIKE, [NOT] IN
مثال زیر از عملگرهای >= و < برای دریافت تمام تاریخ های مشخص شده بین دو تاریخ استفاده می شود:
SELECT
date
FROM
(
SELECT
CAST(‘2021-07-02’ AS DATE) AS date
UNION ALL
( SELECT
CAST(‘2021-07-11’ AS DATE) AS date)
UNION ALL
( SELECT
CAST(‘2021-10-02’ AS DATE) AS date)
) AS table_3
WHERE
((date >= ‘2021-07-02’) AND (date < ‘2021-07-30’))
12-date-comparison
خدمات نصب و راه اندازی آنالیتیکس 4
قبل از شروع صحبت در مورد مهاجرت به آنالیتیکس 4، مهم است که تنظیمات GA فعلی شما را بررسی کنم. قبل از هرچیز من تمام ایونت ترکینگ هایی که انجام داده اید را بررسی میکنم. بعد از آن نوبت به بررسی تنظیمات آنالیتیکس شما میرسد. سپس بر اساس آنچه که میتوانید ردیابی کنید اما هنوز این کار را انجام نداده اید، پیشنهادات خودم را در اختیار شما قرار میدهم. بسیاری از مشتریان نمیدانند (یا مطمئن نیستند که چگونه باید ایونت ترکینگ را انجام دهند. بر اساس تجربه میگویم که بسیاری از صاحبان بیزینسهای مختلف نمیدانند که میتوانند به اطلاعاتی مانند تجزیه و تحلیل ویدیو، تراکنشها، پر کردن فرمها و حتی موارد دیگر با استفاده از GA4 دسترسی داشته باشند. اما جای نگرانی نیست؛ چون من این کار را به طور کامل برای شما انجام خواهم داد.

آموزش آنالیتیکس 4
Analytics Advisor یک دستیار هوشمند جدید در گوگل آنالیتیکس است که با استفاده از Gemini کار میکند. این ابزار به شما امکان میدهد درباره داده ها و نحوه پیاده سازی آنالیتیکس سوال بپرسید و خیلی سریع به پاسخ های کاربردی برسید، بدون اینکه لازم باشد بین گزارش های مختلف جابه جا شوید.
اگر تا امروز کار با گوگل آنالیتیکس برای شما پیچیده بوده یا مجبور بودید برای پیدا کردن یک پاسخ ساده چندین گزارش را بررسی کنید، Analytics Advisor این مسیر را بسیار ساده تر میکند. این ابزار فرصت های مهم را به شما نشان میدهد، تغییرات مهم در داده ها را برجسته میکند و به شما اجازه میدهد سوال بپرسید، در جزئیات عمیق تر شوید و حتی پیشنهادهایی برای بهبود وب سایت، بازاریابی و عملکرد کلی خود دریافت کنید.
در این مطلب با نحوه کار Analytics Advisor، محل دسترسی به آن و روش هایی که میتوانید از این ابزار برای تحلیل بهتر و تصمیم گیری دقیق تر استفاده کنید آشنا میشوید.
سوالی در حوزهی دیجیتال مارکتینگ داری؟
اگر برای اجرای تبلیغات، آنالیتیکس و استراتژی دادهمحور به مشاوره نیاز داری، خوشحال میشم کمکت کنم.
Analytics Advisor چیست؟
Analytics Advisor یک قابلیت مکالمه ای مبتنی بر هوش مصنوعی است که به صورت مستقیم داخل گوگل آنالیتیکس قرار گرفته است. با این ابزار میتوانید فقط با استفاده از زبان ساده و طبیعی، داده های خود را بررسی کنید و بر اساس اطلاعات موجود در پراپرتی، اطلاعات های شخصی سازی شده، نمودارهای قابل فهم و توصیه های کاربردی دریافت کنید.
به جای اینکه مجبور باشید چندین گزارش مختلف را باز کنید یا یک گزارش اکسپلوریشن بسازید، کافی است سوال خود را مطرح کنید. مثلا بپرسید «چرا key events در ماه اکتبر کاهش داشتند؟» یا «عملکرد وب سایت در این ماه چگونه بوده است؟» Analytics Advisor داده های موجود را بررسی میکند و مهم ترین روندها، تغییرات و فرصت ها را به شما نشان میدهد.
در تست هایی که خودم انجام دادم، این ابزار برای تایید سریع مشاهدات، کشف فرصت ها و ارتباط دادن داده ها با استراتژی های محتوا و کمپین ها بسیار مفید بود.

Analytics Advisor چطور کار میکند؟
گوگل میگوید Analytics Advisor یک دستیار هوش مصنوعی «عامل» است. یعنی فقط به شما یک جواب ساده نمیدهد، بلکه چند مسیر مختلف را بررسی میکند و بر اساس مرتبط ترین گزارش ها و شاخص های موجود، بهترین بینش ها را در اختیار شما قرار میدهد.
در پشت صحنه چه اتفاقی می افتد؟
- ابتدا سوال شما را تفسیر میکند و تشخیص میدهد کدام متریک ها، دایمنشن ها یا ایونتها برای پاسخ گویی مهم هستند.
- سپس داده های موجود در همان پراپرتی گوگل آنالیتیکس که در حال مشاهده آن هستید را بررسی میکند. یعنی فقط از داده های همان پراپرتی استفاده میشود، نه جای دیگر.
- بر اساس این داده ها، بینش ها و نمودارهایی مثل روندها، مقایسه ها، شاخص های کلیدی و چارت های تحلیلی تولید میکند.
- در ادامه توضیح میدهد که برای رسیدن به این نتیجه چه مراحلی را طی کرده است تا شما بتوانید مسیر تحلیل را ببینید و دنبال کنید.
- همچنین سوالات پیشنهادی بعدی به شما میدهد تا بتوانید عمیق تر شوید و تحلیل خود را دقیق تر کنید.
یکی از مزیت های مهم Analytics Advisor این است که معمولا نمودارها را در کنار یک توضیح متنی ساده و قابل فهم نمایش میدهد. این ترکیب باعث میشود بتوانید به راحتی نتایج را با گزارش های عادی خود در گوگل آنالیتیکس چک و تایید کنید.
برای مثال، در یکی از تست ها، به من نشان داد که وب سایت در ۳۰ دقیقه اخیر بیش از ۲۵ هزار کاربر داشته است. مشخص بود این عدد غیرواقعی است، اما به راحتی توانستم وارد گزارش های Real-Time شوم و تعداد واقعی کاربران را بررسی کنم. پس هرچند اینکه پاسخ اولیه اشتباه بود نکته خوبی نیست، اما اینکه داده های مورد استفاده را شفاف نمایش میدهد یک مزیت مهم است؛ چون هر زمان نیاز باشد میتوانید تحلیل را دوباره بررسی و صحت آن را کنترل کنید.
ChatGPT said:
Analytics Advisor را کجا پیدا کنیم؟
بعد از فعال شدن Analytics Advisor در پراپرتی شما، این ابزار در بخش بالای صفحه و سمت راست رابط کاربری گوگل آنالیتیکس قابل مشاهده است.
مراحل دسترسی به این قابلیت به این صورت است:
- وارد پراپرتی گوگل آنالیتیکس خود شوید.
- روی آیکون Analytics Advisor (سه جرقه) در بالا و سمت راست کلیک کنید، یا داخل نوار جستجو کلیک کنید و گزینه “Ask Analytics Advisor” را انتخاب کنید.
- پنجره چت در سمت راست صفحه باز میشود.
- حالا میتوانید سوال خود را تایپ کنید و مکالمه با Analytics Advisor را شروع کنید.
Analytics Advisor در حال حاضر به صورت تدریجی برای تمام پراپرتی های انگلیسی زبان عرضه میشود و در هر دو نسخه استاندارد و GA360 در سراسر جهان قابل استفاده خواهد بود.
چه نوع سوال هایی را میتوانید از Analytics Advisor بپرسید
گوگل شش دسته اصلی از سوالاتی را معرفی کرده که میتوانید از Analytics Advisor بپرسید. در ادامه، یک مرور کلی از این دسته ها و نمونه هایی از هر کدام ارائه میشود.
1. سوالات عمومی درباره داده ها
این سوالات برای بررسی عملکرد کلی وب سایت مناسب هستند.
- عملکرد وب سایت در این ماه چگونه بوده است؟
- کاربران فعال در ۹۰ روز گذشته چه رفتاری داشته اند؟
- تعداد کاربران جدید نسبت به سال گذشته چه تغییری داشته است؟
- نرخ تعامل فعلی وب سایت چقدر است؟
2. سوالات دقیق و متمرکز
در این دسته میتوانید درباره متریک ها، دیمنشن ها یا ایونت های خاص سوال بپرسید.
- روند کاربران فعال در ۳۰ روز گذشته چگونه بوده است؟
- تعداد خریدهایی که هفته گذشته از سرچ ارگانیک انجام شده چقدر بوده است؟
- در این ماه چند رویداد کلیدی ثبت شده است؟
- ارزش کل خریدها در ماه اکتبر چقدر بوده است؟
3. سوالات «چرا»
این سوالات برای تحلیل علت افزایش ها یا کاهش های ناگهانی بسیار کاربردی هستند.
- چرا درآمد کل من در یکم آگوست کاهش داشته است؟
- چرا تعداد کاربران جدید نسبت به ماه قبل پایین آمده است؟
- چرا کاربران فعال در ۲۵ سپتامبر افزایش داشته اند؟
- چرا تعداد خریدها در این هفته بیشتر شده است؟
4. سوالات «چطور»
برای کمک گرفتن در راه اندازی، تنظیم یا استفاده از بخش های مختلف گوگل آنالیتیکس.
- چطور میتوانم یک مخاطب جدید بسازم؟
- چطور باید گوگل ادز را به آنالیتیکس لینک کنم؟
- چطور یک گزارش اکسپلوریشن برای صفحات لندینگ ایجاد کنم؟
- چطور میتوانم ترافیک داخلی را از گزارش ها حذف کنم؟
5. سوالات مربوط به پیکربندی
در این بخش میتوانید درباره جزئیات فنی پراپرتی سوال بپرسید.
- Measurement ID من چیست؟
- چند data stream در پراپرتی وجود دارد؟
- چند audience در اکانت لینک شده گوگل ادز من وجود دارد؟
- آیا من دسترسی ادمین به پراپرتی دارم؟
6. سوالات مربوط به بهینه سازی و توصیه ها
این بخش برای دریافت پیشنهادهای عملی بر اساس اهداف و وضعیت وب سایت کاربردی است.
- برای بهبود عملکرد وب سایت چه کاری باید انجام بدهم؟
- چطور میتوانم کاربران را دوباره درگیر کنم تا خرید کنند؟
- چه محتوایی باید در ادامه برای وب سایت تولید کنم؟
- برای کمپین بعدی بهتر است کدام مخاطبان را هدف بگیرم؟
بهترین روش ها برای گرفتن پاسخ دقیق و مفید
برای اینکه بهترین نتیجه را از Analytics Advisor بگیرید، چند نکته مهم را در نظر داشته باشید:
- محدوده زمانی را دقیق مشخص کنید؛ مثلا بپرسید «۷ روز گذشته» یا «در تاریخ ۲۵ سپتامبر».
- از نام متریک های واضح و دقیق استفاده کنید؛ مثل active users، purchases یا key events.
- سوالات تکمیلی بپرسید تا بتوانید تحلیل را عمیق تر کنید.
- تحلیل ها و فرضیه های خود را با داده های واقعی موجود در پراپرتی مقایسه و بررسی کنید.
- با استفاده از گزینه های thumbs up یا thumbs down بازخورد بدهید تا این قابلیت دقیق تر و بهتر شود.
مقایسه Analytics Advisor با Ads Advisor
زمانی که گوگل Analytics Advisor را معرفی کرد، ابزار مشابه دیگری نیز به نام Ads Advisor برای Google Ads منتشر شد. هر دو ابزار نقش یک دستیار هوش مصنوعی را دارند، اما کاربردهای متفاوتی را پوشش میدهند.
Analytics Advisor (در گوگل آنالیتیکس) برای موارد زیر کاربرد دارد:
- درک رفتار کاربران
- تحلیل عملکرد وب سایت یا اپلیکیشن
- شناسایی و بررسی علت تغییرات
- دریافت راهنمایی درباره تنظیمات و اندازه گیری
Ads Advisor (در گوگل ادز) برای موارد زیر مناسب است:
- پایش عملکرد کمپین ها
- بررسی خطاهای رد شدن تبلیغات و مشکلات مربوط به قوانین
- کمک در ساخت تبلیغات، دارایی ها و کیوردهای جدید
- ارائه پیشنهادهای شخصی سازی شده برای بهینه سازی کمپین ها
محدودیت های فعلی Analytics Advisor
با وجود اینکه Analytics Advisor گام مهمی برای ساده تر کردن دسترسی به داده ها محسوب میشود، چند محدودیت فعلی را باید در نظر داشته باشید:
- این قابلیت فقط زمانی در دسترس است که زبان رابط کاربری روی انگلیسی تنظیم شده باشد.
- داده ها فقط از همان پراپرتی در حال مشاهده استخراج میشوند و اطلاعات از پراپرتی های دیگر خوانده نمیشود.
- برخی پاسخ ها ممکن است ناقص یا نادقیق باشند.
- همیشه پیش از اعمال هر تغییری، نتیجه تحلیل را با گزارش های واقعی بررسی کنید.
در تست هایی که انجام شده، برخی درخواست ها به خوبی پاسخ داده نشده است. چند نمونه از آنها:
- «چند کاربر فعال الان در سایت من هستند؟» این سوال ابتدا یک عدد کاملا اشتباه ارائه کرد و سپس اعلام کرد به داده های Real-Time دسترسی ندارد.
- «عملکرد مدل last-click را با data-driven برای درآمد مقایسه کن.» Analytics Advisor فعلا به داده های انتساب یا Attribution در گزارش های Advertising دسترسی ندارد.
- «اگر client ID را بدهم، میتوانی یک purchase event ثبت کنی؟» این قابلیت میتواند تنظیمات پراپرتی را بررسی کند، اما نمیتواند داده آفلاین آپلود کند یا از طریق Measurement Protocol رویداد ارسال کند.
با این حال، Analytics Advisor در حال بهبود است و احتمالا در ماه های آینده عملکرد دقیق تر و امکانات بیشتری خواهد داشت.
گزارش User Lifetime در Google Analytics 4 يک قابليت جديد و کاربردی است که ديد بسيار عميقی از رفتار کاربران در اختيار شما قرار می دهد. اين گزارش به شما نشان می دهد کاربران از همان اولين بازديد تا دیروز چگونه در سايت يا اپ شما رفتار کرده اند و چطور می توانيد بر اساس رفتارهای گذشته، عملکرد آينده آنها را پيش بينی کنيد. اين گزارش بخشی از قابليت های جديد بخش Explore در GA4 است و به کمک الگوريتم های ماشين لرنینگ، احتمال اقدامات بعدی کاربران مثل خريد، فعاليت، يا درآمدزايي را پيش بيني مي کند. به بيان ساده، شما مي توانيد با تحليل رفتار گذشته، تصوير واضح تري از گام هاي بعدي کاربران به دست بياوريد.
در این مقاله یاد می گیرید که چطور گزارش User Lifetime را در GA4 راه اندازی و تفسیر کنید تا براساس داده های دقیق، تصمیم های هوشمندانه تری برای کسب و کارتان بگیرید.

چرا باید از گزارش User Lifetime در آنالیتیکس ۴ استفاده کنیم؟
1. تفاوت ميان گزارش دادن و پيش بيني رفتار کاربران
گزارش قديمي Lifetime Value فقط داده هاي تاريخي را نشان مي داد. دانستن اينکه در گذشته چه اتفاقي افتاده مهم است، اما توانايي پيش بيني رفتار آينده کاربران يک سطح بالاتر از هوشمندي است. تصور کنيد شما به عنوان يک مارکتر يا صاحب کسب و کار بتوانيد احتمال بازگشت کاربران، احتمال خريد دوباره يا ميزان درآمد آتي را پيش بيني کنيد. اين همان امتياز بزرگ GA4 است.
البته براي فعال شدن اين قابليت، گوگل بايد ابتدا رفتار کاربران در سايت يا اپ شما را یاد بگیرید و اين فقط زماني ممکن است که شرايط مشخصي برقرار باشد. مثلا بايد حداقل هزار کاربر داشته باشيد که در يک بازه 7 يا 28 روزه به سايت برمي گردند و هزار کاربر که برنمي گردند.
اگر مي خواهيد بدانيد سايت شما براي استفاده از گزارش هاي پيش بيني کننده واجد شرايط هست يا نه، در GA4 اين مراحل را انجام دهيد:
- در ستون Variable روي علامت مثبت کنار SEGMENTS کليک کنيد
- سپس روي PREDICTIVE کليک کنيد
- اگر سايت شما شرايط لازم را نداشته باشد، اين بخش با رنگ قرمز مشخص مي شود
2. داده هاي بيشتر، تجربه کاربري بهتر، دقت بالاتر
نسبت به گزارش قدیمی LTV، در User Lifetime می توانید تعداد بسیار بیشتری از دایمنشن و متریکها را به گزارش اضافه کنید. همچنین از طریق دو منوی Variable و Tab Settings می توانید ظاهر و ساختار گزارش را به راحتی تغییر دهید. این موضوع یک پیشرفت بزرگ در رابط کاربری GA4 محسوب می شود.
نکته ديگر، کمک بصري رنگ هاست که تنظيم و ساخت گزارش را سريع تر مي کند:
- دایمنشن (نوار سبز) را می توانید به بخش سطرها منتقل کنید
- متریکها (نوار آبی) را می توانید به بخش متریک اضافه کنید
همچنين امکان اختصاص امتيازهاي صدکي باعث مي شود تحليل ها دقيق تر و قابل اعتمادتر باشند.
به بیان ساده، امکانات جدید تقریبا نامحدود هستند؛ فقط زمان شما محدود است.
3. تفاوت میان Audience و Users در GA4
گوگل نام گزارش را از Audience به Users تغيير داده و اين تغيير کاملا حساب شده است. کاربران سايت يا اپ فقط بخشي از مخاطبان شما محسوب مي شوند. براي مثال، همه دنبال کننده هاي شما در اينستاگرام لزوما وارد سايتتان نمي شوند.
از دید بیزینسی، تفاوت بزرگی میان Audience، Users و Customers وجود دارد. یک مخاطب ممکن است هرگز از شما خرید نکند، اما یک کاربر احتمالا تعامل بیشتری دارد، و یک مشتری ارزش مستقیم مالی ایجاد می کند.
نکته مثبت GA4 اين است که شما مي توانيد از ميان Users، مخاطبان جديد بسازيد. براي اين کار:
- به جدول Variables برويد
- روي سه نقطه قرمز کنار يک سگمنت کليک کنيد
- Edit را انتخاب کنيد
- شرایط مورد نظر خود را اضافه کنید
در سمت راست صفحه مي توانيد ببينيد آيا اين شرايط منجر به يک سگمنت قابل استفاده مي شود يا نه. اگر نتيجه مناسب بود، گزينه Build an Audience را فعال کنيد و دکمه Save and publish را بزنيد.
بعدا می توانید این Audience ها را با یکدیگر مقایسه کنید و ارزش طول عمر آنها را تحلیل کنید.
4. دوره ریتنشن 90 روز در برابر 120 روز
در گزارش قدیمی LTV فقط می توانستید متوسط درآمد یک کاربر را در 89 روز پس از اولین بازدید او ببینید. اما در گزارش جدید GA4، این بازه تا 120 روز افزایش پیدا کرده است. این امکان دقت بیشتری در تحلیل رفتار کاربران جدید می دهد.
آنالیتیکس ۴ چگونه User Lifetime Value را محاسبه می کند؟
محاسبه User Lifetime Value در GA4 کاملا ساده و مبتنی بر دو عامل اصلی است:
- Rt – مجموع درآمدی که یک گروه از کاربران ایجاد کرده اند
- Ut – تعداد کل کاربرانی که در آن گروه قرار دارند
فرمول محاسبه نیز به شکل زیر است:
LTV = Rt / Ut
یعنی GA4 مجموع درآمد یک گروه از کاربران را بر تعداد همان کاربران تقسیم می کند و میانگین ارزش آنها را به عنوان User Lifetime Value نمایش می دهد.
چرا تاریخ 16 آگوست 2020 در GA4 مهم است؟
تاريخ 16 آگوست 2020 يک نقطه عطف براي Google Analytics 4 است. از اين تاريخ به بعد، GA4 شروع به جمع آوري داده براي گزارش User Lifetime کرد. يعني هر تحليلي که بر اساس اين گزارش انجام مي دهيد، عملا بر پايه داده هايي است که از 16 آگوست 2020 به بعد ثبت شده اند.
این تاریخ برای شما مهم است اگر:
- قبل از اين تاريخ، GA4 را راه اندازي و استفاده از آن را شروع کرده ايد
- نمی خواهید تصمیم های بیزینسی خود را بر اساس داده های اشتباه و ناقص بگیرید
تصميم گيري بر اساس داده هاي نادرست مي تواند به صورت مستقيم براي کسب و کار شما هزينه مالي ايجاد کند.
2 مثال از کاربرد گزارش User Lifetime در GA4
هر کسب و کار ویژگی های خاص خودش را دارد. حتی اگر شما و رقیبتان دقیقا یک مدل تی شرت را با یک قیمت بفروشید، استراتژی بازاریابی شما در بخش های زیادی با هم متفاوت خواهد بود؛ از جمله:
- بودجه
- کانال های تبلیغاتی
- کمپین ها
- مخاطبان
- محتوا
- و موارد دیگر
گزارش User Lifetime می تواند درباره تمام این بخش ها به شما اطلاعات بدهد. اما پاسخ هایی که شما نیاز دارید لزوما همان چیزهایی نیست که رقیبتان دنبال آن است. مثال های زیر فقط دیدی کلی از قدرت این گزارش به شما می دهند. در عمل، کسب و کار شما ممکن است به ابعاد، متریک ها و سگمنت های متفاوتی نیاز داشته باشد.
سوال 1: کدام یک از کمپین های پولی شما بالاترین میانگین تراکنش طول عمر کاربر را ایجاد کرده است؟
فرض کنیم شما یک کمپین ویدئویی در یوتیوب اجرا کرده اید تا کاربران را به سایت یا اپ جذب کنید. همزمان یک کمپین سرچ در گوگل ادز هم فعال بوده است. حالا می خواهید عملکرد این دو کمپین را با هم مقایسه کنید تا تصمیم بگیرید بودجه تبلیغات آنلاین هفته های آینده را کجا هزینه کنید.
در ادامه یک مسیر احتمالی برای ساخت گزارش User Lifetime آورده شده است:
مراحل پیشنهادی برای ساخت گزارش:
- ایجاد یک سگمنت جدید
- Suggested segments > Templates > Acquisition
- First User Source > YouTube
- First User Campaign > انتخاب کمپین مورد نظر از لیست
- ذخیره و اعمال سگمنت
- دوباره به Suggested segments بروید
- Templates > Acquisition
- First User Source > Google
- First User Campaign > انتخاب کمپین مورد نظر از لیست
- یک نام مشخص و قابل فهم برای سگمنت تعیین کنید (اختیاری ولی مفید)
- ذخیره و اعمال سگمنت
با این کار، شما دو سگمنت مجزا خواهید داشت: یکی برای کاربرانی که اولین بار از طریق تبلیغات یوتیوب وارد سایت شده اند و دیگری برای کاربرانی که از طریق Google Ads جذب شده اند. اکنون می توانید میانگین تراکنش طول عمر هر گروه را در گزارش User Lifetime مقایسه کنید و درباره تخصیص بودجه تصمیم دقیق تری بگیرید.
سوال 2: کدام مدیوم در 28 روز آینده احتمال بیشتری برای ایجاد درآمد بالاتر دارد؟
اگر هدف شما این است که بدانید در 28 روز آینده کدام مدیوم بیشترین بازدهی را ایجاد می کند، گزارش User Lifetime در GA4 می تواند به صورت مستقیم به این پرسش پاسخ بدهد. این تحلیل به شما کمک می کند منابع و بودجه خود را روی کانال هایی سرمایه گذاری کنید که احتمال بیشتری برای ایجاد درآمد دارند.
در ادامه یک مسیر پیشنهادی برای پیکربندی این گزارش ارائه شده است:
- ایجاد یک سگمنت جدید
- از مسیر Suggested Segments وارد بخش Predictive شوید
- گزینه Predicted 28-day top spenders را انتخاب کنید
- این سگمنت بر اساس مدل های یادگیری ماشین GA4 پیش بینی می کند کدام کاربران در 28 روز آینده احتمال بیشتری برای خرید و ایجاد درآمد دارند.
- در بخش Rows مقدار First User Medium را قرار دهید
- با این کار، گزارش شما درآمد احتمالی 28 روز آینده را بر اساس مدیوم های مختلف مثل CPC، Organic، Referral، Social و … مقایسه می کند.
خروجی این تنظیمات چه چیزی به شما می دهد؟
این تنظیمات به شما اجازه می دهد:
- مدیوم هایی را که بیشترین احتمال درآمدزایی در 28 روز آینده دارند شناسایی کنید
- تصمیم بگیرید بودجه تبلیغات را به کدام مدیوم اختصاص دهید
- عملکرد مدل های مختلف جذب کاربر را در بازه زمانی آینده مقایسه کنید
- یک نگاه آینده نگر نسبت به بازگشت سرمایه داشته باشید، نه فقط تحلیل داده های گذشته
به کمک این روش، می توانید به شکلی هوشمندانه تر برنامه ریزی کنید و از فرصت های بازاریابی پیش رو بیشترین استفاده را ببرید.
2 نکته مهم برای تفسیر صحیح گزارش User Lifetime در GA4
بسته به اینکه چه متریک هایی را در گزارش User Lifetime تنظیم می کنید، ممکن است به نتایج کاملا متفاوتی برسید. پیش از اینکه بر اساس این گزارش تصمیمی درباره سایت، اپ، کمپین، بودجه یا استراتژی کلی کسب و کار بگیرید، باید دو محدودیت مهم را به دقت درک کنید.
1. لایف تایم در این گزارش معادل با عمر واقعی کاربر نیست
همانطور که پيش تر اشاره شد، GA4 تمام کاربران شما را از تاريخ 16 آگوست 2020 به بعد، به عنوان کاربران جديد در نظر مي گيرد. اگر کاربري قبل از اين تاريخ خريد يا تعامل داشته باشد، در گزارش User Lifetime به عنوان کاربر جديد نمايش داده مي شود. بنابراين ممکن است بخشي از داده هاي تاريخي کاربران در تحليل شما ناديده گرفته شود.
این موضوع اگر در تحلیل ها نادیده بماند، می تواند تفسیرهای شما از ارزش طول عمر کاربر را دچار خطا کند.
2. دستگاه برابر با کاربر نیست
به دليل قوانين سخت گيرانه تر حوزه حريم خصوصي، شناسايي کاربران در دستگاه هاي مختلف سخت تر شده است. به همين دليل بسياري از کسب و کارها به سمت Server Side Tracking رفته اند. گوگل تلاش مي کند کاربران را تا جايي که ممکن است منحصر به فرد شناسايي کند، اما تلاش هميشه برابر با موفقيت نيست.
در GA4 سه شناسه اصلی برای تشخیص کاربران وجود دارد:
User ID: قابل اعتمادترین روش، اما با یک شرط
User ID دقیق ترین راه برای شناسایی یک کاربر است، اما فقط زمانی که کاربر وارد حساب کاربری خود شده باشد.
Device ID: روش دوم، اما کاملا قابل اعتماد نیست
وقتي User ID وجود نداشته باشد، نوبت به Device ID مي رسد. اما اين روش هم مشکلات خودش را دارد.
ممکن است گاهی یک فرد در محل کارش و با دسکتاپ شرکت، در زمان ناهار و با حالت Incognito از سایت شما سفارش دهد. در این حالت، گوگل هیچ اطلاعات پایداری برای شناسایی او ندارد. نتیجه این است که در گزارش شما او باز هم به عنوان کاربر جدید شناسایی می شود.
نتیجه مهم برای تفسیر گزارش
به خاطر داشته باشيد:
- اگر کاربران شما با چند دستگاه خريد مي کنند
- اگر وارد حساب کاربری نمی شوند
- اگر از مرورگرهاي خصوصي مثل Incognito استفاده مي کنند
احتمال خطا در شناسايي آنها و در نتيجه خطا در تحليل User Lifetime بالا مي رود.
برای تفسیر دقیق این گزارش باید این محدودیت ها را در ذهن داشته باشید تا بر اساس داده های ناقص، تصمیمی اشتباه برای کسب و کار خود نگیرید.
تفاوت گزارش User Lifetime Value در GA4 با دایمنشن Customer LTV چیست؟
گوگل آنالیتیکس 4 یک گزارش اختصاصی با عنوان User Lifetime در بخش Exploration ارائه می کند. در نگاه اول ممکن است این گزارش شبیه مفهوم پرکاربرد Customer Lifetime Value باشد، اما تفاوت های مهمی میان این دو وجود دارد که نادیده گرفتن آنها می تواند به برداشت اشتباه منجر شود.
Customer Lifetime Value چیست؟
Customer LTV یک دایمنشن سفارشی است که توسط ابزارهایی مثل Littledata ارسال می شود و نشان می دهد یک مشتری در طول کل رابطه خود با یک کسب و کار چقدر درآمد ایجاد کرده است. این مقدار می تواند شامل خریدهای مشتری قبل از انتقال فروشگاه به Shopify یا حتی سفارش هایی باشد که از پلتفرم قبلی وارد شده اند.
دو عامل مهم که مستقیما بر Customer LTV تاثیر می گذارند:
- وفاداری مشتری
- نرخ ریزش یا Churn
هرچه مشتری مدت طولانی تری از یک کسب و کار خرید کند، ارزش طول عمر او افزایش پیدا می کند.
دو تفاوت اساسی Customer LTV با User LTV در GA4
1. User Lifetime Value همه کاربران را شامل می شود، نه فقط خریداران را
User LTV در GA4 رفتار تمام کاربران سایت یا اپ را بررسی می کند؛ چه خرید کرده باشند و چه هیچ مبلغی پرداخت نکرده باشند.
به همین دلیل مقدار User LTV همیشه خیلی کمتر از Customer LTV است.
وجود کاربران غیرخریدار تاثیر قابل توجهی بر میانگین User LTV دارد و این موضوع دید گسترده تری از عملکرد کلی کاربران ارائه می دهد، نه فقط مشتریان پولی.
2. Customer LTV یک معیار بلندمدت است، اما User LTV در GA4 وابسته به بازه زمانی است
Customer LTV کل طول عمر مشتری را شامل می شود؛ یعنی از اولین خرید تا امروز، بدون محدودیت بازه زمانی.
اما User LTV در GA4 کاملا به بازه زمانی انتخاب شده در گزارش وابسته است.
این گزارش نشان می دهد یک گروه خاص از کاربران در یک دوره مشخص چگونه عمل کرده اند، نه در کل رابطه آنها با کسب و کار.
رباتها میتوانند کاربردهای خوب یا بد داشته باشند، اما در هر دو حالت باید از ورود ترافیک رباتها به گوگل آنالیتیکس جلوگیری کنید. در Google Analytics 4، ترافیک رباتهای شناختهشده به صورت خودکار مسدود میشود.
با این حال، لازم است گزارشهای خود را به طور منظم بررسی کنید تا هرگونه رفتار غیرعادی یا مشکوک به ربات را شناسایی کنید.
برای جلوگیری از انحراف دادهها، میتوانید هم در داخل اکانت آنالیتیکس 4 و هم در خارج از آن اقداماتی انجام دهید. بهترین راه برای حفظ دقت گزارشها و پاک نگه داشتن دادهها از ترافیک رباتها این است که فرایند «بازبینی کیفیت داده» را به طور مستمر در جریان کاری خود اجرا کنید. در ادامه این مطلب با آموزش شناسایی ترافیک ربات ها در آنالیتیکس 4 و حذف آنها همراه من باشید.
منظور از ترافیک ربات چیست؟
ترافیک ربات شامل تمام بازدیدهایی است که از سوی انسانها انجام نمیشود. رباتها در واقع برنامههایی هستند که با اهداف خوب یا بد ساخته میشوند. در هر حال، شما نمیخواهید این نوع ترافیک را به اشتباه به عنوان بازدید کاربران واقعی یا مخاطبان هدف خود در نظر بگیرید.
همه رباتها کاربرد خوبی ندارند، اما بدون شک تعدادشان در فضای وب بسیار زیاد است. بر اساس یک مطالعه، در سال 2022 حدود 47 درصد از کل ترافیک وب در جهان توسط رباتها ایجاد شده است.
لحظهای مکث کنید و به این عدد فکر کنید. یعنی در سال 2022 فقط 52 درصد از ترافیک اینترنت واقعا توسط انسانها بوده است.
برای اینکه بهتر بدانید در گوگل آنالیتیکس با چه چیزی روبهرو هستید، بیایید نگاهی بیندازیم به انواع رباتهایی که میتوانند وارد سایت شما شوند و گزارشهایتان را دچار انحراف کنند.
3 نمونه از رباتهای مخرب
رباتهای مخرب در اشکال مختلفی وجود دارند و میتوانند به روشهای غیرمنتظرهای به سایت شما آسیب بزنند.
1. رباتهای دلال (Scalper Bots)
این رباتهای زیرک، بلیتها یا محصولات خاص را بهصورت خودکار خریداری میکنند تا بعدها آنها را با قیمت بالاتر بفروشند. در ظاهر ممکن است فروش سریع محصولات گرانقیمت جذاب به نظر برسد، اما در واقعیت، این کار میتواند به شدت به اعتبار برند شما آسیب بزند. هیچ کاربری دوست ندارد از رباتها شکست بخورد.
2. رباتهای اسپم (Spam Bots)
این رباتها در مزاحمت مهارت دارند. مثلا میتوانند در مدت زمان بسیار کوتاهی بخش نظرات وبلاگها را با پیامهای بیربط یا تبلیغاتی پر کنند، سریعتر از آنکه شما بتوانید آنها را حذف کنید.
3. رباتهای کپیبردار (Scraper Bots)
این برنامهها در مقیاس وسیع از محتوای وبسایتها سرقت میکنند. هدف اصلی آنها اغلب کپیکردن محتوای رقبا و آسیبزدن به آنها در مراحل بعدی است.
3 نمونه از رباتهای مفید
رباتهای مفید میتوانند به رشد کسبوکارها کمک کنند. آنها کارهای تکراری را در کسری از ثانیه انجام میدهند و دادههای عظیمی را جمعآوری میکنند که در حالت عادی ممکن است روزها یا حتی ماهها طول بکشد.
1. خزندههای وب یا رباتهای موتور جستجو (Web Crawlers / Search Engine Bots)
رباتهای گوگل (Googlebots) پیشرفتهترین نمونهها هستند. آنها به طور مداوم اینترنت را برای یافتن تصاویر، ویدیوها، متون، لینکها و سایر محتواها بررسی میکنند. بدون این رباتها، سایت شما هیچ بازدیدی از سرچ ارگانیک دریافت نمیکرد.
2. رباتهای بررسی بکلینک (Backlink Checkers)
این برنامهها کمک میکنند تا تمام لینکهایی که از سایر سایتها به وبسایت شما داده شده شناسایی شوند. ابزارهای ضروری برای متخصصان سئو هستند.
3. رباتهای پایش سایت (Website Monitoring Bots)
این رباتها وضعیت سایت را زیر نظر دارند و مثلا در صورتی که سایت مورد حمله هکری قرار گیرد یا از دسترس خارج شود، بلافاصله مالک را مطلع میکنند.
آیا گوگل آنالیتیکس 4 ترافیک رباتها را مسدود میکند؟
بله، نسخه GA4 ترافیک رباتهای شناختهشده را به طور خودکار مسدود میکند. برای شناسایی رباتهای خوب و بد، از دو منبع اصلی استفاده میکند:
اول، تحقیقات داخلی گوگل؛
و دوم، فهرست بینالمللی IAB/ABC Spiders and Bots List که به صورت ماهانه بهروزرسانی میشود.
از زمان معرفی Google Analytics 4، اوضاع به شکل محسوسی بهتر شد و حجم ترافیک اسپم در گزارشها کاهش پیدا کرد. اما باید توجه داشت که اسپم تنها یکی از انواع ترافیک رباتی است که میتواند دادههای شما را آلوده کند.
انواع مختلفی از رباتها دائما سایتها را اسکن، خزیده یا حتی مورد حمله قرار میدهند. و گاهی خود ما هم بهطور ناخواسته رباتهایی را به سمت سایتمان میفرستیم.
چطور ترافیک رباتها را در آنالیتیکس 4 شناسایی کنیم؟
برای شناسایی ترافیک ربات در GA4 باید به دنبال دادههای غیرعادی بگردید. منظور دادههایی است که بهطور کامل با الگوی کلی گزارشهای شما تفاوت دارند.
فرض کنید در گزارش خود جدولی میبینید که در یک سشن بیش از 10 هزار ایونت ثبت شده، اما نرخ تعامل (Engagement Rate) صفر درصد است. این دقیقا نشانهای از حضور رباتهاست.
در ادامه، مهمترین نشانههایی را مرور میکنیم که به شما کمک میکند ترافیک غیرانسانی را در گزارشهای گوگل آنالیتیکس تشخیص دهید.
1. منبع ترافیک «دایرکت» یا «Unassigned»
گوگل سعی میکند منبع هر بازدید را به یکی از کانالهای شناختهشده (مثل Organic، Paid، Email و…) نسبت دهد. این بخش را میتوانید در گزارش Traffic Acquisition ببینید.
اما رباتها معمولا از مسیرهای ناشناخته یا مستقیم وارد سایت میشوند و به همین دلیل در گزارشها به عنوان ترافیک دایرکت یا Unassigned نمایش داده میشوند.
اگر در این بخش سشن هایی با نرخ تعامل پایین میبینید، احتمال حضور رباتها زیاد است.
بیشتر بخوانید: افزایش ترافیک دایرکت در آنالیتیکس
2. افزایش ناگهانی در نرخ تبدیل (Conversions)
کانورژن ها یکی از مهمترین شاخصها در GA4 هستند، چون نشان میدهند که آیا سایت در مسیر درستی برای دستیابی به اهداف نهاییقرار دارد یا نه.
اما گاهی رباتها باعث میشوند آمار کانورژن های شما غیرواقعی به نظر برسد.
مثلا ممکن است فرمها را بهصورت خودکار پر کنند و این تصور را ایجاد کنند که سایت شما سرنخهای واقعی (Leads) تولید کرده است.
پس اگر در گزارشهای Conversion یا Monetization با دادههای مشکوک مواجه شدید، حتما آنها را دقیقتر بررسی کنید.
3. منابع یا ریفرال مشکوک (Suspicious Sources and Referrals)
بعضی توسعهدهندگان حتی تلاشی برای پنهانکردن منبع ترافیک رباتهایشان نمیکنند و این ترافیک معمولا بهسرعت در فهرست رباتهای مسدودشده قرار میگیرد.
اما برخی دیگر بهراحتی از فیلترها عبور میکنند و به سرعت ظاهر میشوند.
برای شناسایی این منابع، وارد مسیر Reports > Acquisition > Traffic Acquisition شوید و بعد، ستون اصلی را به Source/Medium تغییر دهید.
در اینجا به دنبال دادههایی باشید که تعداد کاربران بالا اما میانگین زمان تعامل بسیار پایین دارند.
4. نرخ پرش بالا (High Bounce Rate)
البته نرخ پرش یا بانس ریت بالا همیشه نشانه بدی نیست، اما اگر صفحاتی دارید که نرخ تعامل بالایی از آنها انتظار دارید و با این حال نرخ پرش بالایی دارند، باید شک کنید.
میتوانید یک گزارش در اکسپلور (Exploration) در GA4 بسازید که شبیه گزارش Entrances باشد اما از شاخص Bounce استفاده کند تا منشا این رفتار را پیدا کنید.
5. سشن با تعامل پایین (Low Engagement Sessions)
در GA4 شاخصی داخلی به نام Engaged Sessions وجود دارد که نشان میدهد کاربران چقدر با سایت تعامل دارند.
سشن هایی با نرخ تعامل پایین معمولا مربوط به رباتها هستند.
میتوانید از این شاخص برای ساخت Audience Segment استفاده کنید و دادههای مشکوک را در گزارشهای اکسپلور جدا کنید.
البته این روش کاملا دقیق نیست، چون ممکن است شامل کاربران واقعی هم بشود.
6. نرخ تعامل پایین (Low Engagement Rate)
بهطور کلی، تمام شاخصهای تعامل در مقابله با ترافیک ربات مفید هستند. انسانها رفتار متفاوتی نسبت به برنامههای خودکار دارند.
میتوانید این شاخصها را در گزارشهای پیشفرض GA4 ببینید یا در گزارشهای سفارشی خود به کار بگیرید.
7. زمان تعامل صفر (Zero Engagement Time)
هرچه یک ربات سریعتر کار خود را انجام دهد، برای صاحب آن بهتر است. رباتها فقط وارد سایت میشوند، داده جمع میکنند یا اسپم ارسال میکنند و بلافاصله خارج میشوند.
اگر در گزارشها سشن هایی میبینید که زمان تعامل آنها صفر یا فقط چند میلیثانیه است، تقریبا مطمئن باشید با ترافیک رباتی مواجه هستید.
8. ترافیک مشکوک از شهرها یا کشورها
اگر ناگهان شاهد افزایش بازدید از شهرها، مناطق یا کشورهایی هستید که تا کنون آنها را تارگت نکرده اید، عجله نکنید و به فکر جشن گرفتن نیفتید.
میتوانید اطلاعات لوکیشن کاربران را در مسیر Reports > User Attributes > Overview مشاهده کنید تا لوکیشن های مشکوک را تشخیص دهید.
چطور ترافیک رباتها را از گزارشهای آنالینیکس 4 حذف کنیم؟
هیچکس نمیتواند تضمین کند که گزارشهای شما در GA4 کاملا عاری از ترافیک ربات باشند.
برای مقابله با رباتها باید همیشه هوشیار باشید، نه اینکه صرفا به فیلترهای خودکار گوگل اعتماد داشته باشید.
دلیلش ساده است:
وقتی دادههای رباتها وارد گزارشهای شما شوند، بعدا آنها را نمیتوانید حذف کنید. بنابراین باید از همان ابتدا پیشگیری کنید تا این ترافیک وارد دادههای شما نشود. در ادامه، چند روش کاربردی برای جلوگیری از ورود ترافیک رباتها به حساب GA4 را مرور میکنیم.
1. استفاده از نرمافزارهای امنیتی و محافظت وبسایت
ابزارهایی مثل CDN، فایروال وبسایت و افزونههای امنیتی میتوانند جلوی ورود رباتها را بگیرند.
این ابزارها در واقع ترافیکی را مسدود میکنند که ممکن است گوگل آنالیتیکس قادر به شناسایی آن نباشد.
در نتیجه، دادههایی که وارد گزارشهای شما میشوند تمیزتر و دقیقتر خواهند بود.
2. مسدود کردن رباتها در فایل robots.txt
برای استفاده از این روش باید از دولوپرها کمک بگیرید. فایل robots.txt یکی از سادهترین روشها برای جلوگیری از دسترسی برخی رباتها به سایت است، و در نتیجه باعث میشود این ترافیک وارد گوگل آنالیتیکس نشود.
البته نباید بیش از حد روی این روش حساب کنید، چون رباتهای مخرب معمولا اهمیتی به این محدودیت نمیدهند.
با این حال، استفاده از robots.txt میتواند به کاهش مصرف منابع سرور کمک کند. در واقع، وقتی رباتهای بیفایده را مسدود کنید، عملکرد سایت نیز بهتر میشود. برای بررسی تأثیر این اقدام، میتوانید سرعت سایت را از طریق گزارشهای سرعت سایت در آنالیتیکس 4 بررسی کنید.
3. فیلتر کردن ترافیک رباتها بر اساس آدرس IP
روشهای مختلفی برای شناسایی IP رباتها وجود دارد، اما معمولا باید خارج از GA4 انجام شوند.
به عنوان مثال، میتوانید از تیم فنی بخواهید تا لاگهای سرور را بررسی کند، یا از افزونههای ضداسپم استفاده کنید تا IP رباتها را شناسایی کنند.
اما یک نکته مهم را در نظر داشته باشید:
به دلیل قوانین حریم خصوصی و GDPR، در GA4 امکان محدود کردن ترافیک داخلی از طریق ثبت IPها وجود دارد.
هرچند این قابلیت در اصل برای فیلتر کردن ترافیک داخلی طراحی شده، میتوانید از آن برای مسدود کردن IP اسپمرها هم استفاده کنید تا دادههایشان وارد گزارش نشود.
4. شخصیسازی تنظیمات GA4
بسته به نوع ترافیک مشکوکی که در گزارشهای خود مشاهده میکنید، میتوانید از تنظیمات مختلف برای بررسی دادهها استفاده کنید.
بهصورت کلی، این مرحله شامل سفارشیسازی گزارشها و ساخت فیلترهای هدفمند است.
در اینجا چند روش مؤثر را معرفی میکنم:
- ایجاد Audience Segment برای مناطق جغرافیایی مشکوک؛
- استفاده از Comparisons برای فیلتر کردن دادههای ناخواسته در گزارشها؛
- ساخت گزارشهای Exploration که ترکیبی از شاخصهایی مثل بانس ریت، نرخ تعامل یا مدتزمان سشن را نشان میدهند تا ترافیک ربات راحتتر شناسایی شود؛
- شخصیسازی گزارشهای پیشفرض GA4 و ذخیره آنها برای استفاده شخصی یا تیمی تا همه افراد با دادههای تمیزتر و دقیقتر کار کنند.
چرخه بازبینی کیفیت داده در آنالیتیکس 4
بسیاری از کاربران گوگل آنالیتیکس فراموش میکنند که این ابزار از نوع «راهاندازی و فراموش کن» نیست. اگر میخواهید تصمیمهای خود را بر پایه داده بگیرید، باید مطمئن شوید دادههایتان تمیز هستند و همینطور تمیز باقی میمانند.
فیلتر کردن ترافیک رباتها یک تنظیم ساده نیست، بلکه بخشی از یک فرایند دائمی است که به آن چرخه بازبینی کیفیت داده گفته میشود.
این چرخه از پنج مرحله تشکیل شده است:
- تحلیل ترافیک در گزارشها
ابتدا باید دادهها و الگوهای رفتاری کاربران را در گزارشهای خود بررسی کنید. - شناسایی ناهنجاریها (Anomalies)
در مرحله بعد، به دنبال دادههای غیرعادی یا رفتارهای مشکوک بگردید که با سایر بخشهای گزارش تفاوت دارند. - یافتن علت ناهنجاریها
پس از شناسایی مشکل، باید ریشه آن را پیدا کنید؛ مثلا آیا ورودی یک کمپین اشتباه است، یا ورود رباتها باعث آن شده؟ - رفع مشکل
زمانی که علت را پیدا کردید، اقدام اصلاحی لازم را انجام دهید، مثلا فیلتر جدید بسازید، تنظیمات را اصلاح کنید یا منبع ترافیک را مسدود کنید. - ثبت و مستندسازی ایرادها
در نهایت، ایرادها و اقداماتی که انجام دادهاید را با ابزارهایی مثل Annotations یا گزارشهای داخلی مستند کنید تا در آینده قابل پیگیری باشند.
و بعد… این چرخه دوباره تکرار میشود. شما باید به طور مداوم گزارشها را بررسی کنید تا ببینید آیا ترافیک مشکوک جدیدی وارد نشده است یا نه.
تحلیل داده همیشه همراه با انتظار است؛ باید صبر کنید تا دادهها جمعآوری شوند و بتوانید نتایج را ارزیابی کنید.
دادههای خود را دوباره بررسی کنید، یک روز، یک هفته یا یک ماه بعد، تا مطمئن شوید راهحلهایی که اعمال کردهاید مؤثر بودهاند.
نکته مثبت این است که GA4 میتواند از طریق ایمیل شما را از بروز اتفاقات عجیب و غیر قابل انتظار در سایت آگاه کند. اگر موردی غیرعادی دیدید، حتما بررسی دقیق انجام دهید.
با استفاده از این چرخه، میتوانید در آینده کیفیت دادههای خود را حفظ کنید و مطمئن باشید تصمیمهایی که میگیرید بر اساس دادههای واقعی و قابل اعتماد است.

آموزش گوگل تگ منیجر
آیا تا به حال وارد یک سایت شده اید، محصولی را بررسی کرده اید و بعد از خروج از سایت، تبلیغ همان محصول را در پلتفرم های دیگر دیده اید؟ این فرایند یکی از کاربردهای ریمارکتینگ داینامیک است. ریمارکتینگ داینامیک به کسب و کارها کمک می کند تا بر اساس رفتار کاربران در سایت، تبلیغات شخصی سازی شده ای را به آن ها نمایش دهند. در این روش، افرادی که قبلا از سایت بازدید کرده اند، تبلیغ محصول یا خدماتی را مشاهده می کنند که با علایق و فعالیت قبلی آن ها ارتباط دارد.
این روش به ویژه برای فروشگاه های اینترنتی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا می تواند نرخ تبدیل را افزایش دهد و بازگشت هزینه تبلیغات یا ROAS را بهبود ببخشد. بر اساس مطالعات انجام شده توسط SharpSpring Ads، احتمال تبدیل کاربرانی که تبلیغات ریتارگتینگ را مشاهده می کنند، تا 70 درصد بیشتر از کاربرانی است که تبلیغات نمایشی معمولی را می بینند. به همین دلیل، ریمارکتینگ داینامیک یکی از روش های موثر برای بازگرداندن مشتریان بالقوه محسوب می شود.
ابزارهایی مانند گوگل تگ منیجر یا GTM، اجرای این فرایند را ساده تر و دقیق تر می کنند. با استفاده از تگ منیجر می توانید تمام تگ های رهگیری و اندازه گیری سایت را در یک محیط مرکزی مدیریت کنید. در نتیجه، بدون نیاز به تغییر مداوم کدهای سایت، امکان مدیریت بهتر کمپین های بازاریابی، توسعه تنظیمات و نگهداری آسان تر تگ ها فراهم می شود. در ادامه با مفهوم ریمارکتینگ داینامیک و دلایل استفاده از تگ ریمارکتینگ گوگل ادز در تگ منیجر یا google ads remarketing tag بیشتر آشنا می شویم.
ریمارکتینگ داینامیک چیست؟
ریمارکتینگ داینامیک یکی از روش های تبلیغات دیجیتال است که تبلیغات شخصی سازی شده را بر اساس محصولات یا خدماتی که کاربران در سایت مشاهده کرده اند، به آن ها نمایش می دهد.
برای مثال، فرض کنید یک کاربر وارد فروشگاه اینترنتی شما شده و یک مدل کفش خاص را مشاهده کرده است، اما خرید خود را کامل نکرده است. با استفاده از ریمارکتینگ داینامیک، همان محصول در قالب تبلیغ در پلتفرم هایی مانند یوتیوب یا شبکه نمایش گوگل به او نشان داده می شود. در برخی موارد، این تبلیغ می تواند همراه با پیشنهادهایی مانند تخفیف نیز نمایش داده شود. این روش هدفمند باعث می شود تبلیغات با علاقه و نیاز هر کاربر هماهنگ باشد. در نتیجه، احتمال کلیک روی تبلیغ، افزایش نرخ کلیک یا CTR و در نهایت انجام خرید بیشتر می شود.
ریمارکتینگ داینامیک به کسب و کارها کمک می کند تا دوباره با مشتریان بالقوه ارتباط برقرار کنند و محصولات خود را در ذهن آن ها نگه دارند. برای درک بهتر این موضوع، آشنایی با مفهوم ریتارگتینگ گوگل و تفاوت آن با روش های ریمارکتینگ نیز می تواند مفید باشد. شناخت این مفاهیم به شما کمک می کند کمپین هایی طراحی کنید که ارتباط بیشتری با نیاز و رفتار مخاطبان داشته باشند.
اکنون که با مفهوم ریمارکتینگ داینامیک آشنا شدیم، باید بررسی کنیم که گوگل تگ منیجر چه نقشی در اجرای این روش دارد.
چرا برای ریمارکتینگ داینامیک از گوگل تگ منیجر استفاده کنیم؟
گوگل تگ منیجر یکی از ابزارهای کاربردی در مجموعه ابزارهای بازاریابی دیجیتال است که راه اندازی ریمارکتینگ داینامیک را بدون پیچیدگی های فنی زیاد امکان پذیر می کند. به جای اینکه برای نصب یا تغییر هر تگ، کدهای سایت را به صورت مستقیم ویرایش کنید، می توانید از گوگل تگ منیجر به عنوان یک محیط مرکزی برای مدیریت و تنظیم تمام تگ های رهگیری استفاده کنید.
گوگل تگ منیجر در اجرای ریمارکتینگ داینامیک انعطاف پذیری زیادی دارد. این موضوع به ویژه زمانی اهمیت پیدا می کند که بخواهید پارامترهای اختصاصی مانند شناسه محصول، نوع صفحه یا اطلاعات مربوط به رفتار کاربر را ارسال کنید. این داده های داینامیک از طریق Data Layer در تگ منیجر قابل تنظیم هستند و برای هر تغییر کوچک، نیازی به کمک گرفتن از برنامه نویس نخواهید داشت.
همچنین گوگل تگ منیجر با ابزارهایی مانند گوگل ادز و گوگل آنالیتیکس هماهنگ می شود و به مدیریت یکپارچه تر کمپین ها کمک می کند. اگر قصد دارید چند کمپین ریمارکتینگ را به صورت هم زمان اجرا کنید، بهتر است با انواع کمپین های ریمارکتینگ گوگل نیز آشنا شوید تا بتوانید مناسب ترین روش را بر اساس اهداف تبلیغاتی خود انتخاب کنید. پیش از بررسی مراحل راه اندازی ریتارگتینگ داینامیک با استفاده از گوگل تگ منیجر، لازم است تنظیمات و اقدامات اولیه مورد نیاز برای اجرای صحیح آن را بررسی کنیم.
پیش از شروع نصب تگ ریمارکتینگ گوگل ادز
پیش از راه اندازی تگ ریمارکتینگ، لازم است به چند نکته مهم توجه کنید:
- لیست های ریمارکتینگ برای نمایش تبلیغات به حداقل تعداد مشخصی از بازدیدکنندگان نیاز دارند. این تعداد بسته به شبکه تبلیغاتی مورد استفاده، معمولا 100 یا 1000 کاربر است.
- پس از نصب Google Tag در سایت، کاربران بر اساس قوانینی که برای لیست های ریمارکتینگ تعریف کرده اید، به صورت خودکار به این لیست ها اضافه می شوند.
نحوه پیدا کردن شناسه Google Tag
برای راه اندازی google ads remarketing tag ابتدا باید شناسه گوگل تگ Google Tag حساب گوگل ادز خود را پیدا کنید.
برای پیدا کردن این شناسه، مراحل زیر را انجام دهید:
- وارد حساب Google Ads شوید.
- از منوی اصلی به بخش Tools و سپس Shared library بروید.
- گزینه Audience manager را انتخاب کرده و وارد بخش Your data sources شوید.
- گزینه Google tag را انتخاب کنید و شناسه آن را پیدا کنید. ساختار این شناسه به شکل رو به رو است: AW-*
عددی را که بعد از عبارت AW- قرار دارد، کپی کنید. در مراحل بعدی به این عدد نیاز خواهید داشت.
تنظیمات تگ ریمارکتینگ گوگل ادز
پس از دریافت شناسه Google Tag، می توانید مراحل تنظیم تگ ریمارکتینگ را آغاز کنید.
برای راه اندازی Google Ads Remarketing Tag وارد تگ منیجر شوید و حل زیر را انجام دهید:
- روی گزینه Add a tag کلیک کنید.
- یک نام مناسب برای تگ وارد کرده و نوع تگ را روی Google Ads Remarketing قرار دهید.
- روی گزینه Next کلیک کنید.
- عددی را که از شناسه Google Tag کپی کرده اید، در قسمت مربوطه وارد کنید. این عدد همان بخشی است که بعد از AW- قرار دارد.
- در بخش Advanced tag settings، گزینه Consent type را انتخاب کنید. اگر در سایت خود از فرم دریافت رضایت کاربران استفاده می کنید، این بخش را بر اساس تنظیمات سایت پیکربندی کنید. با فعال کردن این گزینه، تگ فقط برای کاربرانی اجرا می شود که رضایت خود را برای نوع انتخاب شده اعلام کرده باشند. گزینه Respect opt-out and DNT به صورت پیش فرض غیرفعال است. اگر می خواهید تنظیمات Do Not Track مرورگر کاربران یا درخواست انصراف آن ها از رهگیری را رعایت کنید، این گزینه را فعال کنید.
- در بخش Flight dates، تاریخ و ساعت شروع و پایان اجرای تگ را مشخص کنید.
- در بخش Tag triggers، روی گزینه Choose existing trigger کلیک کرده و تریگر All page views را انتخاب کنید. تگ ریمارکتینگ باید در تمام صفحات سایت اجرا شود تا بتواند اطلاعات بازدیدکنندگان را به درستی جمع آوری کند.
- روی گزینه Save کلیک کنید.
- عملکرد تگ را در حالت Debug بررسی و آزمایش کنید.
- پس از اطمینان از عملکرد صحیح تگ، روی گزینه Publish کلیک کنید.
- مراحل نصب تگ ریمارکتینگ به پایان رسیده است.
ساخت لیست ریمارکتینگ در گوگل ادز
پس از نصب تگ، اطلاعات بازدیدکنندگان سایت جمع آوری شده و به Google Ads ارسال می شود. در ادامه می توانید با تعریف شرایط مختلف، لیست های ریمارکتینگ مورد نظر خود را ایجاد کنید این شرایط می توانند بر اساس آدرس صفحه، آدرس ربفرال یا رویدادهایی باشند که کاربران در سایت انجام داده اند.
برای ساخت یک لیست ریمارکتینگ جدید در Google Ads مراحل زیر را دنبال کنید:
- وارد حساب Google Ads شوید.
- از منوی Tools وارد بخش Shared library شوید.
- به بخش Audience manager و سپس Your data segments بروید.
- برای ساخت یک لیست ریمارکتینگ جدید، روی علامت مثبت کلیک کنید.
- گزینه Website visitors را انتخاب کنید.
- یک نام مشخص و قابل تشخیص برای سگمنت خود وارد کنید.
- در بخش Segment members، یکی از الگوهای موجود را انتخاب کنید.
- قوانین مربوط به سگمنت را مشخص کنید.
برای مثال، می توانید قانونی تعریف کنید که فقط کاربرانی را شامل شود که از صفحه یا مسیر مشخصی در سایت بازدید کرده اند:
URL contains /clearbank.com/blog
مشخص کنید که سگمنت با اطلاعات قبلی تکمیل شود یا از یک لیست خالی شروع کند.
در صورت انتخاب گزینه تکمیل لیست، کاربران قبلی که شرایط تعیین شده را داشته اند نیز به سگمنت اضافه می شوند. در حالت لیست خالی، فقط کاربرانی که پس از ساخت سگمنت شرایط مورد نظر را داشته باشند، وارد لیست خواهند شد.
مدت زمان عضویت کاربران در لیست ریمارکتینگ را تعیین کنید.
در صورت نیاز، توضیح کوتاهی برای سگمنت بنویسید.
روی گزینه Create segment کلیک کنید.
لیست ریمارکتینگ شما ساخته شده است. اکنون می توانید از این لیست برای راه اندازی کمپین ها یا گروه های تبلیغاتی جدید در Google Ads استفاده کنید.
محدودیتی برای ساخت لیست های مختلف وجود ندارد و می توانید بر اساس صفحات، رفتارها و اهداف تبلیغاتی خود، چندین لیست ریمارکتینگ ایجاد کنید.
با انجام این مراحل، تگ ریمارکتینگ گوگل ادز در تگ منیجر اطلاعات کاربران را جمع آوری می کند و امکان هدف گیری دوباره بازدیدکنندگان را در کمپین های تبلیغاتی گوگل ادز در اختیار شما قرار می دهد.
احتمالا شما هم درباره نگرانی های روزافزون مربوط به محدودیت های حریم خصوصی و افزونه هایی که جلوی جمع آوری دقیق داده های تحلیلی را می گیرند، چیزهایی شنیده اید. گوگل برای حل این مشکل ابزارهایی مثل Server-side Tagging و Google Tag Gateway را ارائه کرده است. در این مقاله بررسی می کنیم که Google Tag Gateway چیست، چطور کار می کند و چه مزایایی برای بهبود سیستم ترکینگ سایت شما دارد.
همچنین یاد می گیرید تنظیمات گوگل Tag Gateway را با استفاده از Google Tag Manager و Cloudflare انجام دهید و سناریوهای مختلفی را بررسی می کنیم تا راحت تر تصمیم بگیرید که آیا این راهکار برای کسب و کار شما مناسب است یا نه.
اگر به دنبال این هستید که تاثیر افزونه های بلاکر مرورگر را کاهش دهید و یک سیستم ترکینگ دقیق و پایدار داشته باشید، این راهنما برای شماست.
مثالی از کاربرد گوگل تگ Gateway
برای اینکه بهتر متوجه شوید گوگل Tag Gateway چیست و چه مزایایی دارد، بیایید یک مثال واقعی را بررسی کنیم؛ مشکلی که ممکن است بعد از نصب Google Analytics 4 روی سایت شما ایجاد شود.
فرض کنید کاربری وارد سایت شما می شود و شما هم Google Analytics 4 را روی سایت نصب کرده اید. اما این کاربر از افزونه ای مثل DuckDuckGo استفاده می کند که درخواست های ترکینگ را مسدود می کند. این نوع افزونه ها درخواست هایی را که از سایت شما ارسال می شوند بررسی می کنند. اگر متوجه شوند درخواست به دامنه هایی مثل موارد زیر ارسال شده است، آن را بلاک می کنند:
- google-analytics.com/g/collect
- /gtag/
- googletagmanager.com
- یا هر آدرس مشابه دیگر
در نتیجه، هم Google Tag Manager و هم Google Analytics 4 از کار می افتند و داده های مربوط به رفتار کاربران ثبت نمی شوند.
این موضوع مستقیما روی کیفیت داده های تحلیلی شما تاثیر منفی می گذارد و باعث می شود تصویر دقیقی از عملکرد سایت خود نداشته باشید.
برای حل این مشکل می توان از Server-side Tagging استفاده کرد؛ روشی که داده ها را از طریق سرور اختصاصی شما منتقل می کند. این راهکار بسیار موثر است، اما به دانش فنی بیشتری نیاز دارد و هزینه های اضافی هم به همراه خواهد داشت.
هرچند Server-side Tagging گزینه قدرتمندی محسوب می شود، اما برای بسیاری از کسب و کارها به دلیل پیچیدگی های فنی و هزینه ها، انتخاب واقع بینانه ای نیست.
اینجاست که گوگل یک راهکار ساده تر و مقرون به صرفه تر ارائه می کند؛ یعنی Google Tag Gateway.
این ابزار مخصوص کسب و کارهایی است که بیشتر از GA4، Google Tag Manager و Google Ads استفاده می کنند و خبر خوب این است که استفاده از آن رایگان است.
Google Tag Gateway چیست و چطور کار می کند؟
گوگل تگ Gateway قابلیتی است که به کاربران Google Analytics 4 اجازه می دهد تگ های مربوط به GA4 و Google Ads را از طریق دامنه اختصاصی سایت خود اجرا کنند.
در حالت عادی، درخواست های مربوط به جمع آوری داده ها مستقیما به سرورهای گوگل ارسال می شوند. اما در Google Tag Gateway یک واسطه میان سایت و کاربران قرار می گیرد که معمولا Cloudflare است. البته امکان استفاده از CDNهای دیگر هم وجود دارد، اما تنظیمات آن ها دستی بوده و به سادگی Cloudflare نیست.
برای مثال فرض کنید آدرس سایت شما mywebsite.com است.
در یک حالت عادی GA4، داده ها به دامنه های گوگل مثل آدرس زیر ارسال می شوند:
google-analytics.com/g/collect
اما زمانی که از گوگل Tag Gateway استفاده می کنید، درخواست ها به دامنه خودتان ارسال می شوند؛ مثلا:
mywebsite.com/a/g/c
در این روش، یک ساب فولدر اختصاصی روی دامنه سایت شما برای نگهداری داده های مربوط به GA4 و Google Tag Manager ایجاد می شود.
در واقع، به جای اینکه سایت شما مستقیما از دامنه های گوگل درخواست تگ ها را دریافت کند، تمام درخواست ها ابتدا از طریق دامنه خودتان عبور می کنند.
مزایای Google Tag Gateway
مهم ترین مزیت Google Tag Gateway این است که درخواست های آنالیتیکس از دامنه خود سایت ارسال می شوند، نه از دامنه های گوگل. به همین دلیل افزونه های مرورگر که برای مسدود کردن درخواست های ترکینگ طراحی شده اند، تاثیر کمتری خواهند داشت.
البته این وضعیت ممکن است در آینده تغییر کند، اما در حال حاضر این روش می تواند دقت داده های تحلیلی را بهبود دهد.
تاثیر Google Tag Gateway روی Apple ITP
وقتی صحبت از Intelligent Tracking Prevention یا همان ITP اپل می شود، شرایط کمی پیچیده تر است.
اگر فقط از Google Tag Gateway برای نسخه Client-side گوگل تگ منیجر یا GA4 استفاده کنید و هیچ Server-side Tagging در پروژه وجود نداشته باشد، طول عمر کوکی ها همچنان توسط ITP محدود خواهد شد.
اما اگر Google Tag Gateway را همراه با Server-side GTM استفاده کنید، کوکی هایی که از سمت سرور تنظیم می شوند، مدت زمان اعتبار بیشتری خواهند داشت.
چه زمانی به Google Tag Gateway نیاز ندارید؟
اگر قبلا سیستم Proxy و افزایش طول عمر کوکی ها را به درستی پیاده سازی کرده اید، احتمالا دیگر نیازی به Google Tag Gateway ندارید.
برای مثال اگر از ابزارهایی مثل موارد زیر استفاده می کنید:
- Stape Custom Loader + Cookie Keeper
- راهکارهای Addingwell
یک نکته مهم درباره Google Tag Gateway
بعد از استفاده بیشتر از Google Tag Gateway مشخص شد که همه چیز به کاملی چیزی که انتظار می رفت نیست.
برخی درخواست ها همیشه به Endpoint اختصاصی سایت شما ارسال می شوند؛ اما بعضی درخواست ها همچنان مستقیما به سرورهای گوگل ارسال می شوند؛ مانند:
گوگل توضیح داده که این رفتار کاملا طبیعی و مورد انتظار است. در بعضی شرایط، داده ها باید مستقیما به Endpointهای گوگل ارسال شوند تا عملکردهایی مثل بهینه سازی Conversionها یا رعایت قوانین منطقه ای به درستی انجام شود.
برای مثال تیم Google Analytics در منطقه اتحادیه اروپا قوانین خاصی برای پردازش داده ها دارد و بخشی از ترافیک باید مستقیما از طریق سرورهای گوگل در همان منطقه عبور کند.
بنابراین اگر تصور می کنید Google Tag Gateway تمام درخواست های مربوط به GA و GTM را از طریق دامنه اختصاصی شما عبور می دهد، احتمالا کمی ناامید خواهید شد.
البته ممکن است این رفتار در آینده تغییر کند.
محدودیت ها و نکات مهم در استفاده از Google Tag Gateway
با اینکه گوگل تگ Gateway می تواند ابزار مفیدی برای بهبود سیستم ترکینگ باشد، اما باید دقیقا بدانید چه کارهایی انجام می دهد و چه محدودیت هایی دارد. قبل از استفاده، این نکات را در نظر بگیرید:
Google Tag Gateway یک راهکار کاملا ضد بلاک نیست
این روش می تواند تاثیر بعضی از افزونه های مسدودکننده مرورگر را کاهش دهد، اما همه آن ها را دور نمی زند.
برای مثال، افزونه های پیشرفته تری مثل Ghostery همچنان قادر هستند درخواست های مربوط به Google Analytics یا سایر سرویس های ترکینگ را شناسایی و مسدود کنند؛ حتی اگر این درخواست ها از طریق دامنه اختصاصی سایت شما ارسال شوند.
بنابراین نباید انتظار داشته باشید که گوگل Tag Gateway تمام محدودیت های مربوط به Ad Blockerها را برطرف کند.
گوگل تگ Gateway به تنهایی طول عمر کوکی ها را افزایش نمی دهد
اگر از Google Tag Gateway در یک ساختار معمولی Client-side استفاده کنید، محدودیت های Apple Intelligent Tracking Prevention یا همان ITP همچنان روی کوکی ها اعمال می شود.
به بیان ساده تر، این ابزار به تنهایی باعث افزایش مدت اعتبار کوکی ها نمی شود.
اگر هدف شما افزایش طول عمر کوکی هاست، همچنان باید از Server-side GTM استفاده کنید.
بعضی درخواست ها همچنان مستقیما به گوگل ارسال می شوند
یکی از نکات مهمی که باید درباره Google Tag Gateway بدانید این است که همه درخواست ها از طریق Endpoint اختصاصی سایت شما عبور نمی کنند.
بخشی از درخواست ها همچنان مستقیما به سرورهای گوگل ارسال می شوند و این رفتار کاملا طبیعی است.
بنابراین اگر انتظار دارید تمام درخواست های GA4 و GTM فقط از دامنه سایت شما عبور کنند، باید بدانید که در حال حاضر این اتفاق به صورت کامل رخ نمی دهد.
استفاده از CDN ضروری است
برای راه اندازی Google Tag Gateway باید سایت شما از یک CDN استفاده کند.
Cloudflare بهترین و ساده ترین گزینه محسوب می شود، چون به صورت Native با Google Tag Gateway ادغام می شود و فرایند تنظیمات گوگل Tag Gateway را بسیار راحت تر می کند.
اگر در حال حاضر از CDN استفاده نمی کنید، ابتدا باید آن را راه اندازی کنید که ممکن است سخت ترین بخش این فرایند باشد.
وقتی CDN اسنیپت GTM یا GTAG را روی سایت Inject می کند، معمولا این کار روی تمام صفحات انجام می شود.
مهم ترین پیش نیاز برای تنظیمات گوگل Tag Gateway
اصلی ترین شرط برای راه اندازی Google Tag Gateway این است که سایت شما به یک CDN یا شبکه توزیع محتوا متصل باشد.
اگر هم اکنون از CDN برای سایت خود استفاده می کنید، بخش زیادی از مسیر را طی کرده اید.
در این آموزش از Cloudflare استفاده می کنیم، چون هم به صورت Native با Google Tag Gateway ادغام می شود و هم برای سایت های زیادی انتخاب محبوبی است. علاوه بر این، استفاده از Cloudflare باعث می شود فرایند تنظیمات گوگل Tag Gateway ساده تر و سریع تر انجام شود.
اگر هنوز CDN روی سایت خود ندارید، پیشنهاد می شود Cloudflare را انتخاب کنید تا بتوانید راحت تر مراحل این آموزش را دنبال کنید.
پشتیبانی Google Tag Gateway از CDNهای بیشتر
گوگل اعلام کرده که در آینده CDNهای بیشتری را به صورت Native به Google Tag Gateway اضافه خواهد کرد. برای مثال اخیرا Akamai به عنوان دومین گزینه رسمی اضافه شده و انتظار می رود در آینده سرویس های بیشتری هم به این لیست اضافه شوند.
چرا Cloudflare گزینه مناسبی است؟
Cloudflare سال هاست یکی از محبوب ترین سرویس های CDN در دنیا محسوب می شود و بسیاری از سایت ها از نسخه رایگان آن استفاده می کنند.
خبر خوب این است که برای راه اندازی Google Tag Gateway نیازی به خرید پلن پولی Cloudflare ندارید و نسخه رایگان آن برای اکثر سایت ها کاملا کافی است.
بنابراین اگر نگران هزینه های اضافی هستید، احتمالا Cloudflare هزینه جدیدی به پروژه شما اضافه نخواهد کرد؛ مگر اینکه بخواهید از سرویس مشابه دیگری به آن مهاجرت کنید.
Cloudflare دقیقا چیست؟
Cloudflare در واقع مثل یک واسطه میان سایت شما و کاربران اینترنت عمل می کند.
این سرویس به عنوان یک Content Delivery Network یا CDN شناخته می شود و نسخه کش شده سایت شما را از نزدیک ترین سرور جغرافیایی به کاربر نمایش می دهد.
برای مثال:
اگر کاربر از اروپا وارد سایت شود، محتوا از سرورهای اروپایی Cloudflare بارگذاری می شود. اگر کاربر در آمریکا باشد، داده ها از نزدیک ترین سرور آمریکا ارسال خواهند شد.
این ساختار باعث می شود:
- سرعت بارگذاری سایت افزایش پیدا کند
- فشار روی سرور اصلی سایت کمتر شود
- سایت در زمان افزایش ناگهانی ترافیک پایدارتر بماند
- حملات ربات ها و ترافیک مشکوک بهتر مدیریت شوند
Cloudflare همچنین می تواند بخشی از فعالیت های مخرب را شناسایی و مسدود کند و امنیت سایت را افزایش دهد.
تنظیمات Google Tag Gateway را از کجا انجام دهیم؟
امکان راه اندازی Google Tag Gateway مستقیما از داخل Cloudflare وجود دارد، اما بسیاری از متخصصان ترجیح می دهند این تنظیمات را از طریق Google Tag Manager یا Google Analytics 4 انجام دهند.
در این آموزش هم دقیقا از همین روش استفاده می کنیم تا مدیریت تگ ها و تنظیمات ترکینگ ساده تر باشد.
آموزش تنظیمات گوگل Tag Gateway
در این بخش فرض می کنیم که شما Cloudflare را روی سایت خود فعال کرده اید، اما هنوز Google Analytics 4 یا Google Tag Manager را نصب نکرده اید.
اگر GA4 را قبلا روی سایت نصب کرده اید، جای نگرانی نیست؛ در ادامه مقاله درباره این سناریو هم توضیح داده می شود و مشکلی برای راه اندازی Google Tag Gateway وجود نخواهد داشت.
استفاده از Google Tag Manager برای راه اندازی Google Tag Gateway
اگر هنوز اکانت GTM ندارید، ابتدا باید یک اکانت Google Tag Manager ایجاد کنید و کانتینر سایت خود را بسازید.
همچنین در صورت تمایل می توانید در همین مرحله Google Tag را هم ایجاد کنید، اما این کار برای ادامه آموزش اجباری نیست.
بعد از اینکه تنظیمات اولیه GTM را انجام دادید، آماده ورود به مراحل اصلی راه اندازی Google Tag Gateway خواهید بود.
اگر از GTM استفاده نمی کنید چه باید کرد؟
حتی اگر Google Analytics 4 را مستقیما داخل سورس کد سایت نصب کرده باشید و از Google Tag Manager استفاده نکنید، باز هم امکان استفاده از Google Tag Gateway وجود دارد.
برای انجام این کار کافی است وارد مسیر زیر در Google Analytics شوید:
- GA Admin
- Data Streams
- انتخاب Data Stream مربوط به سایت
- Configure Tag Settings
- Admin
- Google Tag Gateway
بعد از ورود به این بخش، ویزارد تنظیمات Google Tag Gateway برای شما باز می شود و می توانید مراحل راه اندازی را مشابه چیزی که در ادامه آموزش توضیح داده می شود، انجام دهید.
فعال سازی Google Tag Gateway در GTM
برای شروع تنظیمات گوگل Tag Gateway وارد Google Tag Manager شوید و از منوی بالای صفحه روی بخش Admin کلیک کنید.
در بخش مربوط به Container، گزینه Google Tag Gateway را مشاهده خواهید کرد که در ابتدا وضعیت آن روی “Not set up” قرار دارد.
در این قسمت گوگل توضیح می دهد که Google Tag Gateway فقط برای GTM فعال نمی شود، بلکه روی سایر سرویس های گوگل مثل Google Analytics 4 و Google Ads هم تاثیر می گذارد.
این یعنی با یک بار تنظیم، چند سرویس مختلف گوگل را همزمان مدیریت می کنید که یک مزیت مهم محسوب می شود.
بعد از مطالعه توضیحات گوگل درباره عملکرد و مزایای Google Tag Gateway، روی گزینه Continue کلیک کنید.
در صفحه بعد باید چند مرحله مهم را انجام دهید:
1. بررسی Measurement Path
در این بخش باید مسیر یا Subfolder مربوط به ارسال درخواست های آنالیتیکس را مشخص کنید.
این مسیر در واقع بخشی از دامنه سایت شماست که درخواست های GTM و GA4 از طریق آن عبور می کنند.
اگر قصد تغییر این مسیر را دارید، دقت کنید که با مسیرهای فعلی سایت تداخل نداشته باشد.
البته در بیشتر مواقع بهتر است همان مسیر پیش فرض پیشنهادی گوگل را استفاده کنید.
2. اتصال GTM به Cloudflare
در مرحله بعد باید وارد حساب Cloudflare شوید و دسترسی اتصال GTM به Cloudflare را تایید کنید. برای این کار روی گزینه Sign in to Cloudflare کلیک کنید، سپس گزینه Allow را بزنید
3. تکمیل فرایند راه اندازی
بعد از اتصال Cloudflare، روی گزینه Complete setup کلیک کنید تا تنظیمات Google Tag Gateway کامل شود.
بعد از پایان تنظیمات، وارد سایت خود شوید و صفحه را Refresh کنید.
سپس با کلیک راست روی صفحه، گزینه View Page Source را باز کنید.
در این مرحله متوجه می شوید که Cloudflare به صورت خودکار اسنیپت Google Tag Manager را به سایت Inject کرده است.
از آنجایی که Cloudflare یک CDN محسوب می شود، نسخه HTML سایت را از طریق سرورهای خودش به کاربران نمایش می دهد. به همین دلیل می تواند قبل از نمایش صفحه، کدهای اضافی مثل GTM را به HTML سایت اضافه کند.
نکته مهم اینجاست که سورس اصلی سایت روی سرور شما هیچ تغییری نمی کند.
Cloudflare فقط هنگام ارسال صفحه به مرورگر کاربر، نسخه تغییر یافته HTML را تولید می کند و به همین دلیل بدون نیاز به دخالت برنامه نویس یا تغییر در کد سایت، اسنیپت جدید GTM را اضافه می کند.
تست درخواست های Google Tag Gateway
حالا مسیر Measurement Path را کپی کنید.
سپس دوباره وارد سایت شوید و Developer Tools مرورگر را باز کنید:
- کلیک راست
- گزینه Inspect
- تب Network
در قسمت جستجو، همان Measurement Path را وارد کنید.
حالا صفحه را Refresh کنید.
بعد از بارگذاری مجدد صفحه، تمام Requestهایی که از طریق Google Tag Gateway ارسال می شوند نمایش داده خواهند شد.
اگر روی یکی از Requestها کلیک کنید و وارد تب Preview شوید، می توانید عملکرد GTM Container را مشاهده کنید.
اگر داخل GTM از تگ های GA4 یا Google Ads استفاده کرده باشید، درخواست های مربوط به این سرویس ها هم از طریق دامنه و Subfolder اختصاصی سایت شما ارسال می شوند.
این موضوع نشان می دهد که Google Tag Gateway به درستی راه اندازی شده است.
اگر پروژه جدیدی را شروع کرده اید و می خواهید سریع از GTM یا GA4 استفاده کنید، دیگر لازم نیست کدهای ترکینگ را مستقیما داخل سورس سایت قرار دهید.
Cloudflare هنگام بارگذاری HTML، کدهای مورد نیاز GTM یا GA4 را به صورت خودکار Inject می کند.
این ویژگی مخصوصا برای سایت هایی کاربردی است که:
- CMS محدود دارند
- امکان افزودن Custom Code ندارند
- یا افزونه رسمی GA4 برای آن ها وجود ندارد
در چنین شرایطی، Google Tag Gateway می تواند راهکاری بسیار کاربردی و ساده برای پیاده سازی سیستم آنالیتیکس باشد.
اگر GTM یا GA4 از قبل روی سایت نصب شده باشد چه می شود؟
اگر قبلا Google Tag Manager یا Google Tag را روی سایت خود نصب کرده اید، جای نگرانی نیست؛ چون این موضوع هیچ تداخلی با Google Tag Gateway ایجاد نمی کند.
اسنیپتی که Cloudflare به سایت Inject می کند، به صورت خودکار تنظیمات فعلی GTM یا Google Tag شما را شناسایی می کند و با همان ساختار قبلی هماهنگ می شود.
در نتیجه، همه چیز مثل قبل به درستی کار خواهد کرد.
نکته مهم تر این است که اسنیپت فعلی GTM که قبلا روی سایت قرار داده اید، همچنان از همان Subfolder یا مسیری استفاده می کند که در تنظیمات گوگل Tag Gateway تعریف کرده اید.
این یعنی همچنان تمام مزایای Google Tag Gateway را دریافت می کنید، چون درخواست های ترکینگ از طریق دامنه اختصاصی سایت شما ارسال خواهند شد؛ دقیقا همان چیزی که هدف اصلی این سیستم است.
چطور مطمئن شویم Google Tag Gateway درست کار می کند؟
برای بررسی عملکرد صحیح Google Tag Gateway کافی است وارد Developer Tools مرورگر شوید و تب Network را باز کنید.
در این بخش باید موارد زیر را بررسی کنید:
تعداد Requestها مشابه قبل باشد
Request تکراری ایجاد نشده باشد
درخواست ها از طریق Subfolder تعریف شده روی دامنه سایت شما ارسال شوند
اگر همه این موارد درست بود، یعنی Google Tag Gateway بدون مشکل روی سایت فعال شده است و GTM یا GA4 قبلی شما هم به درستی با آن هماهنگ شده اند.
تنظیمات Google Tag Gateway بدون Google Tag Manager
اگر برای راه اندازی Google Analytics 4 از Google Tag Manager یا Server-side Tagging استفاده نمی کنید، همچنان می توانید Google Tag Gateway را فعال کنید.
برای این کار کافی است وارد اکانت GA4 خود شوید و مسیر زیر را دنبال کنید:
- Admin
- Data Collection and Modification
- Data Streams
- انتخاب وب سایت مورد نظر
بعد از ورود به Data Stream سایت، کمی به پایین اسکرول کنید تا به بخش Configure Tag Settings برسید.
در پنجره جدید، وارد تب Admin شوید و گزینه Google Tag Gateway را پیدا کنید. در ابتدا وضعیت آن روی “Not Setup” قرار دارد.
بعد از آن، تقریبا همان مراحلی را انجام می دهید که در بخش فعال سازی Google Tag Gateway در GTM توضیح داده شد.
یعنی:
- اتصال Cloudflare
- انتخاب Measurement Path
- تایید دسترسی ها
- تکمیل راه اندازی
به همین سادگی می توانید بدون GTM هم Google Tag Gateway را فعال کنید.
آیا باید از Google Tag Gateway استفاده کنیم؟
پاسخ این سوال کاملا به ساختار فعلی سیستم ترکینگ شما بستگی دارد.
اگر از Server-side GTM استفاده می کنید
اگر هم اکنون از Server-side Google Tag Manager استفاده می کنید، مخصوصا زمانی که ابزارهایی مثل Stape Custom Loader و Cookie Keeper را هم پیاده سازی کرده اید، احتمالا دیگر نیازی به Google Tag Gateway ندارید.
چون در این حالت، ساختار Server-side شما همین حالا هم مزایایی مثل موارد زیر را فراهم می کند:
- افزایش طول عمر کوکی ها
- کاهش تاثیر افزونه های مسدودکننده
- بهبود دقت داده ها
در نتیجه اضافه کردن Google Tag Gateway مزیت قابل توجه جدیدی ایجاد نخواهد کرد.
اگر فقط از GA4، Google Ads و GTM سمت کلاینت استفاده می کنید
اگر ساختار شما فقط شامل موارد زیر است:
- Google Analytics 4
- Google Ads
- Client-side Google Tag Manager
در این شرایط، استفاده از Google Tag Gateway تقریبا یک انتخاب قطعی و منطقی است.
چون:
- راه اندازی بسیار ساده ای دارد
- کاملا رایگان است
- بدون پیچیدگی اضافه، دقت داده ها را بهتر می کند
- مخصوصا اگر از Cloudflare استفاده می کنید، فرایند نصب بسیار سریع خواهد بود
- اگر در GTM از تگ های غیر گوگلی مثل Meta Pixel استفاده می کنید
حتی اگر علاوه بر تگ های گوگل، ابزارهایی مثل Meta Pixel را هم داخل GTM داشته باشید، باز هم استفاده از Google Tag Gateway توصیه می شود.
چون وقتی اسکریپت اصلی GTM از طریق دامنه اختصاصی شما بارگذاری شود، احتمال لود شدن صحیح کل Container بیشتر خواهد شد و این موضوع روی سایر تگ ها هم تاثیر مثبت می گذارد.
بهترین سناریو برای استفاده از Google Tag Gateway
اگر پروژه جدیدی را شروع کرده اید و از Cloudflare استفاده می کنید، این بهترین زمان برای فعال سازی Google Tag Gateway است.
در این حالت:
- Cloudflare می تواند اسکریپت GTM را به صورت خودکار Inject کند
- راه اندازی اولیه سریع تر می شود
- زیرساخت ترکینگ از ابتدا حرفه ای تر طراحی می شود
البته اگر از همان ابتدا قصد استفاده از Server-side GTM را دارید، بهتر است مستقیما سراغ SGTM بروید و Google Tag Gateway را کنار بگذارید.
جمع بندی نهایی درباره Google Tag Gateway
اگر هنوز از Server-side Tagging استفاده نمی کنید، می توان گفت Google Tag Gateway یکی از ساده ترین و کم هزینه ترین روش ها برای بهبود سیستم ترکینگ سایت است.
اما اگر بودجه و دانش فنی لازم برای پیاده سازی SGTM را دارید، بهتر است مستقیما سراغ آن بروید.
چرا Cloudflare انتخاب خوبی است؟
هر CDN می تواند برای راه اندازی Google Tag Gateway استفاده شود، اما Cloudflare ساده ترین گزینه محسوب می شود. علاوه بر کمک به تنظیمات گوگل Tag Gateway، Cloudflare مزایای مهم دیگری هم دارد:
- افزایش سرعت سایت
- کاهش فشار روی سرور
- بهبود امنیت
- مدیریت بهتر ترافیک
- ارائه پلن رایگان کاربردی
به همین دلیل حتی اگر هنوز CDN ندارید، استفاده از Cloudflare می تواند انتخاب هوشمندانه ای باشد.
در Google Tag Manager قابلیتی وجود دارد که به کاربران اجازه میدهد از تنظیمات یک کانتینر خروجی بگیرند و آن را در یک پروژه دیگر وارد کنند. این قابلیت یکی از مهمترین امکانات GTM برای مدیریت حرفهای تگها، تریگرها و متغیرها در پروژههای مختلف است. در این مقاله با کاربردهای اصلی ایمپورت کردن کانتینر در گوگل تگ منیجر آشنا میشوید و بررسی میکنیم در چه موقعیتهایی این کار میتواند زمان و هزینه اجرای پروژه را به شکل قابل توجهی کاهش دهد.
مزایای وارد کردن کانتینر در GTM
۱. پیادهسازی تنظیمات مشابه در چند پروژه مختلف
فرض کنید مجموعهای فعال در حوزه سلامت، دارای ۱۰ وبسایت با ساختار مشابه است و برای هر وبسایت یک کانتینر جداگانه در تگ منیجر تعریف شده. در این شرایط، برای اعمال تنظیمات یکسان، دو مسیر وجود دارد:
- تنظیمات بهصورت دستی و تکراری روی هر کانتینر اعمال شود
- یا ابتدا یک کانتینر بهصورت کامل پیکربندی شده، سپس از آن خروجی گرفته و در سایر کانتینرها وارد شود. در نهایت، فقط مقادیر متغیرهای خاص مانند Measurement ID در GA4 بهروزرسانی میشود.
بدیهی است که روش دوم سریعتر، دقیقتر و کاملاً مقیاسپذیر است.
۲. استفاده از کانتینرهای آماده همکاران
در تیمهای مارکتینگ یا آنالیتیکس، معمولاً قالبهای از پیش طراحیشدهای وجود دارد که توسط یکی از اعضا تهیه شده و قابل استفاده در پروژههای مختلف است. با وارد کردن چنین فایلهایی در GTM، میتوان از دوبارهکاری جلوگیری کرد و فرآیند راهاندازی را تسریع بخشید.
۳. بهرهمندی از GTM Recipeهای آنلاین
وبسایتهای تخصصی زیادی، مجموعهای از کانتینرهای آماده (GTM Recipe) را ارائه میکنند که شامل تنظیمات رایج مانند اسکرول ترکینگ، کلیک روی دکمهها، تایمر و سایر ایونت های مهم هستند. وارد کردن این فایلها در GTM، راهکاری سریع و قابل اتکا برای پیادهسازی این قابلیتها است.
۴. مدیریت نسخههای مختلف پروژه (توسعه، آزمایشی و اصلی)
در بسیاری از پروژهها، محیطهای مجزایی برای توسعه (Development)، پیشنمایش (Staging) و اجرای نهایی (Production) تعریف میشود. با استفاده از امکان خروجی گرفتن از کانتینر در یکی از این محیطها و وارد کردن آن در محیط دیگر، میتوان ضمن حفظ دقت، روند استقرار تنظیمات را بهشکل مؤثری مدیریت کرد.
مراحل وارد کردن یک کانتینر در Google Tag Manager
در این بخش بهصورت گامبهگام با فرآیند وارد کردن یک فایل کانتینر (فرمت JSON) در GTM آشنا میشویم. این فایل میتواند از منابع مختلفی مانند کتابخانه GTM Recipes تهیه شده باشد.
مرحله ۱: ورود به بخش Admin و انتخاب گزینه Import Container
در پنل مدیریت کانتینر موردنظر در GTM وارد بخش Admin شوید و روی گزینه Import Container کلیک کنید.
مرحله ۲: انتخاب فایل کانتینر (JSON)
در این مرحله باید فایل JSON مربوط به کانتینری که قصد وارد کردن آن را دارید، انتخاب کنید. این فایل ممکن است از کتابخانه GTM Recipeها یا پروژههای قبلی شما تهیه شده باشد.
مرحله ۳: انتخاب Workspace
در گام بعدی، باید مشخص کنید که فایل کانتینر در کدام Workspace وارد شود. اگر تاکنون با مفهوم Workspace کار نکردهاید، احتمالاً در حال حاضر فقط از Default Workspace استفاده میکنید.
در این صورت، روی گزینه Existing در بخش «Choose workspace» کلیک کرده و Default Workspace را انتخاب کنید.
مرحله ۴: انتخاب نوع واردسازی (Import Option)
در این مرحله با دو گزینه مواجه میشوید:
Overwrite (بازنویسی کامل)
با انتخاب این گزینه، تمام تگها، تریگرها و متغیرهای فعلی کانتینر حذف میشوند و فقط اطلاعاتی که در فایل JSON موجود است وارد میشود. این گزینه معمولاً برای موقعیتهایی کاربرد دارد که قصد دارید کانتینر را بهطور کامل پاکسازی کرده و از نو بسازید.
Merge (ادغام)
این گزینه باعث میشود که تگها، تریگرها و متغیرهای جدید به کانتینر موجود اضافه شوند بدون اینکه موارد قبلی حذف شوند.
در صورت وجود تداخل (یعنی اگر یک تگ یا متغیر جدید، نامی مشابه با یکی از آیتمهای موجود داشته باشد)، GTM دو انتخاب به شما میدهد:
- Overwrite: آیتم قبلی حذف و آیتم جدید جایگزین میشود.
- Rename: آیتم جدید با نام متفاوت (مثلاً با پیشوند «Copy of…») وارد میشود و آیتم قبلی باقی میماند.
پس از انتخاب هرکدام از این گزینهها، GTM یک پیشنمایش از تغییراتی که در کانتینر ایجاد خواهد شد نمایش میدهد تا بتوانید نتیجه نهایی را بررسی کنید.
در صورت تمایل، میتوانید روی لینک View Detailed Changes کلیک کنید تا لیست دقیق آیتمهایی که قرار است اضافه یا حذف شوند را مشاهده کنید.
مرحله ۵: تأیید و نهاییسازی
در نهایت، روی دکمه Confirm کلیک کنید تا فرآیند واردسازی فایل کانتینر به پایان برسد.
مرحله نهایی: بررسی با حالت Preview
پس از انجام واردسازی، پیشنهاد میشود بلافاصله روی دکمه Preview کلیک کرده و تغییرات را در سایت بررسی کنید.
در نسخههای قبلی Google Tag Manager، تنها راه گرفتن خروجی از تنظیمات پروژهها، خروجی گرفتن از کل Container بود. اما حالا، یک ویژگی جدید و بسیار کاربردی اضافه شده که به شما اجازه میدهد فقط از بخشی از Container موردنظر خود خروجی بگیرید.
چرا قابلیت Import/Export در GTM مفید است؟
یکی از امکانات بسیار کارآمد در گوگل تگ منیجر، قابلیت درونریزی (Import) و برونریزی (Export) تنظیمات است. این قابلیت، مخصوصاً زمانی به کار میآید که میخواهید یک Container را به شکل کامل در پروژهای دیگر بازسازی کنید.
برای این کار، کافیست از Container اول خروجی بگیرید (بهصورت فایل JSON) و آن را در Container دوم بارگذاری کنید.
در واقع، همین قابلیت پایه و اساس چیزی است که به آن GTM Recipe گفته میشود، فایلهای آمادهای که شامل مجموعهای از تگها، تریگرها و متغیرها هستند و میتوان آنها را در پروژههای مختلف استفاده کرد.
آیا خروجی گرفتن از بخشی از Container امکانپذیر است؟
تا قبل از اوت ۲۰۲۰ (مرداد ۱۳۹۹)، چنین امکانی بهصورت مستقیم در GTM وجود نداشت. اما از آن تاریخ به بعد، شما میتوانید بدون نیاز به افزونه یا راهحلهای پیچیده، فقط بخشهایی از Container خود (مثل چند تگ خاص یا فقط متغیرها) را انتخاب و از همان بخشها خروجی بگیرید.
در ادامه این مطلب، دقیقاً مراحل انجام این کار را توضیح میدهیم.
خروجی گرفتن از بخشی از Container در گوگل تگ منیجر
اگر قصد دارید فقط بخشی از یک Container را در Google Tag Manager خروجی بگیرید، کافیست وارد بخش Admin کانتینر شوید و روی گزینهی Export Container کلیک کنید.

در مرحلهی بعد، باید workspace موردنظر خود را انتخاب کنید.
سپس، یک پنجره جدید از سمت راست باز میشود که لیستی از تمام آیتمهایی که میتوانید خروجی بگیرید را نمایش میدهد.

بهصورت پیشفرض، همهی آیتمها انتخاب شدهاند (یعنی همان خروجی کامل از کل Container).
اما اگر فقط میخواهید بخش خاصی از Container را خروجی بگیرید، ابتدا باید تیک گزینهی “Select all” را بردارید.

حالا میتوانید فقط موارد دلخواهتان (تگها، تریگرها یا متغیرهای خاص) را انتخاب کنید تا در فایل JSON قرار بگیرند.
اگر از قابلیت پوشهبندی (Folders) در GTM استفاده میکنید و میخواهید ساختار پوشهها هم در فایل خروجی حفظ شود، حتماً تیک مربوط به آن را فعال بگذارید.

در بالای پنجره، خلاصهای از تعداد آیتمهایی که قرار است خروجی بگیرید نمایش داده میشود.
نکته کاربردی دیگر اینکه شما میتوانید تمام آیتمهای متعلق به یک پوشه خاص را بهصورت یکجا انتخاب یا از انتخاب خارج کنید.
در لیست آیتمها، مشخص است هر کدام متعلق به کدام پوشهاند. کافیست روی نام پوشه کلیک کنید تا بهصورت خودکار تمام آیتمهای داخل آن پوشه انتخاب یا لغو انتخاب شوند.
برای مثال، اگر روی پوشهای به نام “testing” کلیک کنید، دو آیتم زیر با هم انتخاب یا غیرفعال میشوند:
- GA Event – File Download
- Link Click – PDF or DOCX File
پس از انجام انتخابهای مورد نظر، میتوانید روی دکمهی Export در گوشه بالا سمت راست کلیک کنید. همچنین این امکان وجود دارد که قبل از دانلود، پیشنمایشی از فایل JSON را مشاهده کنید.
این قابلیت جدید در GTM، یک تغییر خوشایند و کاربردی است: ساده، قابلفهم و بدون نیاز به ابزار جانبی.
با این حال، اگر ترجیح میدهید با فایلهای JSON کاری نداشته باشید و مثلاً میخواهید آیتمهایی از چند کانتینر مختلف را بردارید و مستقیم به یک کانتینر جدید منتقل کنید، بخش بعدی برایتان مفید خواهد بود.

آموزش گوگل ادز

معرفی نسخه پیشرفته Brand Lift در گوگل ادز

گزارش سرچ ترم AI Max در گوگل ادز

نحوه فعال سازی AI Max در گوگل ادز

آموزش دیجیتال مارکتینگ

نقطه توقف رشد پرفورمنس مارکتینگ؛ چرا بهینه سازی بیشتر همیشه جواب نمی دهد؟

Context Window در هوش مصنوعی کلود چیست و چگونه باید آن را مدیریت کرد؟


